YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3060
KARAR NO : 2017/5899
KARAR TARİHİ : 05.07.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suçlar : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, cinsel taciz
Hükümler : Beraat
Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve cinsel taciz suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık …’ın özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj ve cinsel taciz suçlarından dolayı TCK’nın 134/2, 107/2. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı Kanun’un 107/1, 105/1 ve 53. maddeleri ve fıkraları gereğince cezalandırılmasının talep edildiği 10.05.2012 tarihli iddianamede; sanık …’ın, facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde ……com elektronik posta adresini kullanıp, kendisini ….olarak tanıtarak, katılan …’nin kızı olan 13 yaşındaki katılan mağdur … ile iletişime geçtikten sonra, kameralı sohbet yapmaya başladığı mağdurdan kıyafetlerini çıkarmasını isteyip, onun kazağını yukarıya doğru çektiği ve üzerinde sadece sütyeninin bulunduğu görüntüsünü bilgisayarına depoladığının ve bu şekilde elde ettiği görüntüyü facebook hesabında yayımladığının iddia edilmiş olması karşısında, iddianamedeki anlatımın içeriğinden sanık hakkında TCK’nın 226. maddesinin 3 ve 5. fıkralarında tanımlanan müstehcenlik suçundan da dava açıldığı anlaşılmakla,
Katılan vekili tarafından temyiz incelemesine konu edilen eylemlere ilişkin iddianamedeki sevk ve anlatıma, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesindeki; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’na eklenen Geçici 14. madde uyarınca yeniden oluşturulan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilerek 22.01.2015 gün ve 29244 sayılı Resmi Gazetede yayımlanıp 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı işbölümü kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler” başlıklı bölümündeki, “Daireler arasında iş bölümünün belirlenmesinde 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirmeye göre görevli daire belirlenir. Bu tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler bakımından ise mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda da iddianame veya iddianame yerine geçen belgelerdeki nitelendirme esas alınır.” düzenlemesine, sanık … hakkında beraat hükmü kurulan ve iddianamede özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu iddia edilen eylemin TCK’nın 226. maddesinin 3 ve 5. fıkralarında tanımlanan müstehcenlik suçunu da oluşturmasına, anılan madde ve fıkralardaki müstehcenlik suçunun cezasının temyiz incelemesine konu edilen diğer suçlardan daha ağır olmasına ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 05.02.2015 tarihli, 2015/9 esas, 2015/320 sayılı kararına göre, 18.02.2016 olan tebliğname tarihine nazaran uygulanması gereken 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı gereğince, temyize konu beraat hükümlerinin incelenmesi görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.