Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/5558 E. 2017/4487 K. 02.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/5558
KARAR NO : 2017/4487
KARAR TARİHİ : 02.03.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin yaptığı işlerin hasta bakımı, hasta temizliği, röntgene götürüp getirme, hemşirelere yardım etme, kan ve idrar getir götür işi olduğunu, insanların en az olduğu dönemlerde de temizlik işi yaptığını, yapılan işlerin sağlık işleri olup taşeronlara verilemeyeceğini, davacının başından itibaren … işçisi olduğunu, çalışma koşullarının ağırlığı ve kanundan doğan hak ve alacaklarının ödenmemesi sebebiyle işi kendisinin bıraktığını beyan ederek kıdem tazminatı, ilave tediye ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Savunmasının Özeti:
Davalı vekili; davacının çalıştığı ve iş sözleşmesini imzaladığı şirketlerin asıl işveren olduğunu, davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, hasta bakıcılık yaptığını iddia etmiş ise de bu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacı ile işveren arasında imzalanan iş sözleşmesinde de işin konusunun temizlik işi olduğunun açıkça belirtildiğini, ayrıca hastanede 6772 sayılı Kanun kapsamında çalışan personel olmadığını savunup davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının çalışma ilişkisinin başından beri davalı kurum çalışanı olduğu belirtilerek alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalardan bir kısım kalemler için yapılan takdiri indirim sonrası tespit edilen miktarlar hüküm altına alınmıştır.
Temyiz:
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tarafın fazla mesai istemi hakkında yapılan değerlendirmede; dosyada bulunan puantaj kayıtlarında davacının imzası bulunmadığı gibi giriş-çıkış saatlerinin yazılı olmadığı, bu yüzden çalışma saatlerinin tespitinde esas alınamayacağı, çalışma sürelerinin tanık beyanlarından tespit edilmesi gerektiği, tanık beyanlarına göre ise davacının haftanın 6 günü 07-19 saatleri arasında çalıştığı, günlük 1,5 saat ara dinlenmenin düşülmesi sonrasında davacının haftalık 18 saat fazla mesai çalışmasının bulunduğu tespiti ile hesaplama yapılmış, hafta tatilinde çalışılan haftalar için ayrıca hafta tatilindeki 7,5 saati aşan çalışma süresi de hesaplamaya dahil edilmiştir.
Davacı tanıklarının benzer talepleri içeren dosyalarının bulunduğu, her iki tanığın dosyasında yapılan değerlendirmede çalışma sisteminde üçlü vardiya sisteminin uygulandığı, bu sistemdeki çalışmaya göre fazla mesai süresinin bulunmadığı tespiti yapılmış, bu yöndeki karar davacı tarafça temyiz edilmeyerek bu şekilde kesinleşmiştir. ( Tanık …-Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2012/33734 esas, 2014/20110 karar Tanık …-7. Hukuk Dairesi 2013/16913 esas, 2013/22482 karar) Davacının çalışmasının beraber geçtiği anlaşılan tanıkların benzer talepli dosyalarında yapılan yargılama neticesinde üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığı ve fazla mesai çalışması bulunmadığı tespiti yapılmışken aynı koşullarda çalışan davacının haftalık 18 saat fazla mesai çalışma süresinin bulunduğu tespiti doğru olmamıştır. Bu nedenle fazla mesai ücreti alacağı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 02.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.