YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/11747
KARAR NO : 2017/8735
KARAR TARİHİ : 23.05.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, izin ücreti, asgari geçim indirimi ve maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 24/04/2010-09/05/2011 ve 01/10/2012-16/10/2012 tarihleri arasında 1900 USD ücret karşılığı davalı şirkette çalıştığını, müvekkilimin iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, maaş, fazla mesai, resmi tatil, genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi ve izin alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 06/09/2010-11/05/2011 tarihleri arasında 800 USD ücret karşılığı çalıştığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatını ödenmesini gerektirmeyecek şekilde feshedildiğinin ispat yükü davalı işveren üzerinde olduğu, davalı tarafça bu husus isatlanamadığından davacının iş akidinin davalı işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatını ödenmesini gerektirecek şekilde feshedildiği sonuç ve kanaatine varıldığı, sigorta kayıtlarına göre davacının davalı nezdindeki sigortalı çalışmasının 06/09/2010-11/05/2011 tarihleri arasında olduğu tespit edilmiş ise de gerek sigorta kayıtları ve gerekse davalı şirkete ait 09/05/2011 tarihli yazı ve gerekse Büyükelçilik tarafından Sosyal Güvenlik Kurmu’na yazılan müzekkere hep birlikte değerlendirildiğinde davacının 24/04/2010-09/05/2011 tarihleri arasında davalı şirkte nezdinde ve Venezuela’daki Ojeda şehrinde çalıştığı, herhangi bir sigorta kaydının olmaksızın sunulan belgelerin incelenmesinde davacının 2. Dönem çalışmasının yine aynı ülkedeki Maracay şehrinde 01/10/2012-16/10/2013 tarihleri arasında ilişkin olduğu tespit edildiği, bu ikinci dönem çalışmanın dava dışı ABB AGENCY isimli şirkette olduğu tespit edilmiş, davalı şirketin bu ülkede hem Ojeda hemde Maracay şehirlerindeki projelerde kaba inşaat işi yaptığı davalı şirkete ait bilirkişice yapılan tespit ile anlaşıldığı, birleştirilmiş hizmet süresi bakımından davalının dava dışı yabancı menşeli ABB şirketine ait Projede iş alması sebebiyle davalı ile dava dışı firma arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, aynı işverene ait farklı iş yerlerinde değişik zamanlarda çalışan işçinin önceki çalışmasının kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermesine rağmen önceki çalışmaları için kıdem tazminatı verilmemesi halinde bu sürelerin toplamı üzerinden kıdem tazminatının hesaplanması gerektiği ibranamenin makbuz hükmünde olduğu sonucuna varıldığı, davacının birleştirilmiş hizmet süresinin 24/04/2010-09/05/2011, 01/10/2012- 16/10/2013 tarihleri arasında 2 yıl 1 ay olduğunun tespit edildiği, sunulan belgeler banka kayıtları tanık beyanları kapsamında davacının 1. Dönem ücretini 1.700 USD 2. Dönem ücretinin 2.190 USD olduğu, denetime elverişli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamında davanın kısmen kabulüne fazla mesai ve genel tatil alacaklarından %30 hakkaniyet indirimi yapılmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta mahkemece kabul edilen miktar 72.283,79 TL. olup karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince ilk 35.000 TL. için % 12’si ve sonraki 45.000 TL. için % 11’i vekalet ücreti olduğundan, davacı lehine 8.301,22 TL. vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken 1.937,70 TL. hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının davacı lehine vekalet ücretine ilişkin paragrafının çıkartılarak, yerine;
“ –Kabul edilen miktar üzerinden hesap edilen karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T gereğince belirlenen 8.301,22 TL. nispi vekalet ücretinin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 23/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.