YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/20103
KARAR NO : 2017/9287
KARAR TARİHİ : 30.05.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; 07/12/2005 tarihinde Garanti Emeklilik ve Hayat A.Ş.’de çalışmaya başladıktan sonra 26/12/2012 tarihli yazı gereği davalı …şirketi bünyesinde hayat sigortaları analiz yönetmeni olarak çalışmaya devam ettiğini, İstanbul İl Sigorta Müdürlüğü Bağcılar Sosyal Güvenlik Merkezi 10/07/2013 tarih ve 11455160 sayılı yazısı ile 1475 sayılı İş Kanununun 14. maddesinin 1 fıkrasının 5. bendi gereğince kıdem tazminatı almaya hak kazandığını belgelediğini ve 10/07/2013 tarihli dilekçeyle 1475 sayılı yasanın 14/5 maddesi gereğince işinden ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatının ödenmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı; davacının başka bir işyerinde çalışmak için işten ayrıldığını savunarak davacının kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının SGK Müdürlüğüne emeklilik için herhangi bir başvurusu olmadığı, Genel Sigortalar Memur Hizmetleri Emeklilik ve Yardım Sandığı Vakfına da herhangi bir üyeliği bulunmadığı, bu yolda bir başvurusu olmadığı, davacının davalı işyerinden 10/07/2013 tarihli istifa dilekçesiyle ayrıldığı, istifa talebinin 26/07/2013 yürürlüğe konduğu, çıkış tarihinin SGK kayıtlarında 26/07/2013 olarak görterildiği, herhangi bir özel vakıfta da kaydının bulunmadığı, herhangi bir emeklilik başvurusunun olmadığı, 29/07/2013 tarihinde ise Vakıf Emeklilik A.Ş. de çalışmaya başladığı, sonradan çalışmaya başladığı bu şirkette 2002-2005 yılları arasında da çalıştığı, tüm bunlar davacının amacının emeklilik olmayıp, bankalar arası transfer niteliğinde bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dairemizin 15.02.2016 tarihli 2014/32938 Esas, 2016/2494 Karar sayılı ilamı ile karar “davacının iş akdini 1475 sayılı yasanın 14/5 maddesi gereğince feshettiği, fesih tarihi itibarı ile yaş hariç emeklilik koşullarını taşıdığı ve bu nedenle kıdem tazminatına hak kazandığı halde kıdem tazminatı isteminin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma ilamına uyularak toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş akdinin 1475 sayılı yasanın 14/5 maddesi gereğince davacı tarafından feshedilmesi halinde kıdem tazminatına hükmedilecek faizin başlangıç tarihi noktasında toplanmaktadır.
İş akdinin 1475 sayılı yasanın 14/5 maddesi gereğince davacı tarafından feshedilmesi halinde işçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar. Faiz başlangıcında bu tarih esas alınmalıdır.
Somut uyuşmazlıkda, davacının işverenine 10.07.2013 tarihinde müracaat ederek kıdem tazminatının ödenmesini talep ettiği dosya içeriğinden anlaşılmakla davacı lehine hükmedilecek kıdem tazminatına yürütülecek faizin başlangıç tarihinin 10.07.2013 olduğunun kabulü gerekirken 10.05.2013 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün H.M.K.’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan “10.05.2013” tarihinin çıkarılarak yerine, “10.07.2013” tarihinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 30/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.