Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/33640 E. 2017/16362 K. 06.07.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/33640
KARAR NO : 2017/16362
KARAR TARİHİ : 06.07.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davacının mevsimlik işçi olarak Köy Hizmetleri’nde çalışırken 2001 yılından itibaren kadrolu işçi olarak çalıştığını, 2005 yılında da 5286 sayılı Kanun kapsamında il özel idare bünyesine aktarıldığını, devirden sonra da aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğini ve işyerinden 15.11.2011 tarihinde emekli olduğunu, müvekkilinin 2001 yılı öncesi çalışmalarının, derece ve kademesinin hesabında dikkate alınmadığını, eşitlik ilkesine aykırı hareket edildiğini iddia ederek eksik ödenen ücret, yıpranma primi alacağı, akdi ikramiye alacağı, ilave tediye fark alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, alacağın zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini, davacının 26.10.2000 tarihli protokol ile 02.02.2001 tarihinden itibaren daimi işçi olarak çalıştığını, bunun gibi işçilerin mevsimlik hizmet sürelerinin sonraki dönemlerde yürürlüğe konulan toplu iş sözleşmelerinde derece ve kademelerinde değerlendirileceğine dair bir düzenlemeye yer verilmediğini, ancak buna rağmen işçilerin 12 yıl sonra dava açtıklarını, bu hususta davacı tarafın iyi niyetli olmadığını, davacının işçi statüsüne geçtiği 02.02.2001 tarihinden mülga Köy Hizmetlerinin kapatıldığı 2005 yılına kadar protokol hükümlerine göre yapılan ücret düzenlemesine itiraz etmeyerek çalışmaya devam ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Taraflar arasında davacının derece kademe tespitinin doğru yapılıp yapılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 06.10.2015 tarihli ve 2015/2742 esas, 2015/18195 karar sayılı ilâmıyla, davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığı önceki hizmet süresi dikkate alınarak dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre derece ve kademesi belirlenmesi ve buna göre yevmiyesinin tespiti ile varsa fark alacakları hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.
Davalı işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği davacının tam bir yıl çalışmasının karşılığı 1 kademe, 2 yıl çalışmasının karşılığı da 1 derecedir. Davacının düz işçi olması nedeniyle toplu iş sözleşmesi hükümleri gereği pozisyon derecesinin üst sınırı 01.03.2012 tarihine kadar 8 derece olarak belirlenmiştir.
01.03.2011-28.02.2013 dönemini kapsayan 3. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3. maddesinde de, toplu iş sözleşmesinin eki olan Ek-2’de belirtilen pozisyon cetvelindeki pozisyonların gelebileceği son derecelerin 2 derece artırıldığı, artırılan derecelere Toplu İş Sözleşmesinin 99. maddesi gereği yapılacak derece terfileri, değerlendirme kurulu talimatı çerçevesinde 2012 yılı itibariyle uygulanacağı geriye doğru bir fark ödemesi yapılmayacağı hükmü bulunmaktadır.
Somut olayda, Mahkemece, davacı işçinin, davalı işyerinden 14.11.2011 tarihinde ayrıldığı, gelinebilen en son derecenin 2 derece arttırılabileceği düzenlemesinin 2012 yılı itibariyle uygulanacağı geriye doğru bir fark ödemesi yapılmayacağı hususunun gözardı edilerek toplu iş sözleşmesi düzenlemesi gereği pozisyonun üst sınırı aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalıdır. Saptanan bu durum karşısında ; mahkeme tarafından öncelikle eklenecek derece-kademe tespitini ilgili pozisyonun üst derece sınırını dikkate alarak yapmalı ve alacakları da buna göre hesaplamalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.