Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/13076 E. 2014/17870 K. 18.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13076
KARAR NO : 2014/17870
KARAR TARİHİ : 18.11.2014

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2012 gün ve 2012/28-2012/98 sayılı kararı bozan Daire’nin 21/03/2014 gün ve 2012/16762-2014/5574 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “…” isimli yarışma programının sahibi olduğunu, bu programı 29.01.1996 tarihinde tescil ettirdiğini, davalı yanında 01.03.1996 tarihinde çalışmaya başladığını, anılan programın yayınlanmasını davalıya teklif ettiğini, davalının ise, ayrı bir sözleşme yapılacağını belirttiğini, ancak bu program nedeni ile ödeme yapılmadığını, oyalanan müvekkilinin 1996 Haziran ayında işten çıkartıldığını, davalıya programın maddi ve manevi haklarının davacıya ait olduğu ve yayından kaldırılmasına yönelik olarak 07.06.1996 tarihli ihtarın keşide edildiğini, konuya ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakların saklı tutularak 1996 yılında dava açıldığını, bu davada fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 1.000 tl’ye hükmedildiğini, bölüm bazı 1.500 USD üzerinden 39 bölüm için 58.500 USD alacaklı olduklarını, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan dava değeri düşüldüğünde alacaklarının 57.823,00 USD olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin maddi ve manevi haklarının saklı olması kaydı ile 57.823,00 USD’nin temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.