Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2017/2128 E. 2017/7276 K. 08.06.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2128
KARAR NO : 2017/7276
KARAR TARİHİ : 08.06.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında 07/07/2008 tarih, 2005/ 376 Esas ve 2008/ 204 Karar sayılı ilam ile hırsızlık suçundan belirlenen 1 ay 3 gün hapis cezasının sonuç olarak 647 sayılı Yasa’nın 4/1. maddesi uyarınca günlüğü 16,00 TL ‘den 528,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, bu hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/02/2014 tarih, 2011/19882 Esas ve 2014/1842 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesi yollamasıyla 497/1,59 maddesi ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemesi nedeniyle anılan Yasa’nın 142/1-b,35/2,53. maddelerinde düzenlenen mağdur …’e yönelik hırsızlığa kalkışma suçunu oluşturması sebebiyle lehe olan yasanın belirlenmesi amacıyla, 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunmak suretiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bunun üzerine mahkemece yapılan yargılama üzerine 08/09/2014 tarih, 2014/64 Esas ve 2014/253 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle duruşma açılarak yazılı şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; sanığın 07/07/2008 tarih, 2005/376 Esas ve 2008/204 Karar sayılı hükümden kaynaklanan kazanılmış haklarının korunması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına” CMK’nın 307/4. maddesi uyarınca, ”Sanığın 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak sebebiyle sonuç cezasının 528-TL adli para cezası olarak yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.