YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2894
KARAR NO : 2017/10755
KARAR TARİHİ : 11.05.2017
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin davalı … Belediyesine ait düşkünler evinde temizlik işçisi olarak 16.05.1996 tarihinde çalışmaya başladığını ve 05.11.2011 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, müvekkilinin tüm çalışmalarının taşeron firmalarda olduğunu, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve sebepsiz olarak feshedildiğini, yıllık izin kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı … Belediyesi vekili, husumet itirazında bulunduklarını, diğer davalı şirket ile ihale sözleşmesi yaptıklarını, bu şirketle alt işveren-üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, yurt sakinlerinin memnuniyetsizliğinden dolayı iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirket vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının imzalı yıllık izin ücreti izleniminden yıllık izin hakkı bulunmadığının anlaşıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacı işçinin yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.
4857 sayılı İş Kanunu’nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu sebeple zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.
Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti fesihten önce istemesi mümkün değildir.
Dosya içeriğinde yer alan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya kapsamındaki davacının imzası bulunan yıllık izin belgeleri dikkate alınmayarak terditli hesaplama yapıldığı, Mahkemece yıllık izin belgeleri dikkate alınmadan yapılan hesaplamaya göre yıllık izin alacağının hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece imzalı yıllık izin belgelerinin yıllık izin ücreti hesabında dikkate alınmaması hatalıdır. Bu yönden değerlendirme yapılarak kullanılan izinlerin hak kazanılan izin süresinden mahsubu ile sonucuna göre yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.