Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/3053 E. 2014/6502 K. 03.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3053
KARAR NO : 2014/6502
KARAR TARİHİ : 03.04.2014

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2008 gün ve 2007/234-2008/337 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/09/2013 gün ve 2012/18908-2013/17024 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket tarafından “‘MEGA FORM” ibaresinin tescili için diğer davalı TPE’ye başvuruda bulunulduğunu, müvekkili adına tescilli ve FORM esas unsurlu markalar ile benzerlik taşıması nedeniyle davalı başvurusuna yapmış oldukları itirazların davalı TPE tarafından reddedildiğini, bu kararın eksik ve hatalı olduğunu, zira müvekkili tarafından yurtiçinde ve yurtdışında kullanılmak suretiyle maruf ve meşhur hale getirilen markalarının, davalı şirketçe tescil ettirilmek istenmesinde markalarının prestijinden, kalitesinden ve tanınmışlığından haksız bir yarar ve kazanç sağlama amacı ve kötüniyetin söz konusu olduğunu, davalı başvurusuna konu işaretin gerek yazılış, gerek okunuş ve gerekse görünüş itibariyle aynı olduğundan tescil talebinin reddi gerektiğini, davalı şirket tarafından tescili istenen işaretin kullanımının aynı zamanda TTK hükümleri anlamında haksız rekabet oluşturacak mahiyette bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK’nın 2007-M-5653 sayılı kararının iptaline, tescil işlemleri sonuçlanmışsa dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili davanın reddini savunmuş, davalı şirket vekili savunmada bulunmamıştır.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.