YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/12471
KARAR NO : 2014/7287
KARAR TARİHİ : 14.04.2014
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.03.2013 tarih ve 2012/8-2013/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “Demirci Konservecilik Anonim Şirketi” unvanı altında 09.06.1969 tarihinde sicile tescil edildiğini, daha sonra unvan değiştirerek “Demko” sözcüğünü 03.08.2001 yılında unvanına eklediğini, davalı şirketin ise 2006 yılında ticaret siciline tescil edildiğini, tür değiştiren davalı şirketin limited şirket iken anonim şirkete dönüştüğünü ve unvanına “Demko” sözcüğünü eklediğini, bu değişikliğin 2008 yılında ilan olunduğunu, anılan sözcük üzerindeki öncelik hakkının müvekkiline ait olduğunu, faaliyet konuları aynı olan iki şirketin aynı ibareyi unvanlarında kullanmalarının iltibasa yol açtığını, davalının eyleminin aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalı şirketin unvanındaki “Demko” sözcüğünün sicilden terkinine, haksız rekabetin tespitine ve önlenmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin unvanındaki ayırt edici unsurun “Benzerler” ifadesi olduğunu ve “Demko” markasının müvekkili tarafından satın alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre, her iki firmanın da aynı sahada faaliyet gösterdiği, davalının devralmış olduğu marka hakkının sadece ait olduğu sınıf yönünden bu markayı mal ve hizmetlerinde kullanma hakkını verdiği, bu hakkın ticari işletmeleri birbirinden ayıran ticaret unvanı olarak kullanma hakkını vermediği, her ne kadar davalı şirket unvanındaki ayırt edici unsurun “BENZERLER” ibaresi olduğunu beyan etmiş ise de, baskın sözcüğün DEMKO sözcüğü olduğunun aşikar olduğu, davacı tarafça ibraz edilen şikayet mailleri, mal iadesi ve iadeye dair sevk irsaliyesi örneği nazara alındığında, unvanın bu şekilde kullanımının da iltibasa sebebiyet verdiği gerekçesiyle davalı şirketin ticaret unvanında “DEMKO” sözcüğünü kullanmasının davacıya karşı haksız rekabet oluşturduğunun tespiti ile bunun önlenmesine, davalı şirketin ticaret unvanındaki “DEMKO” sözcüğünün terkininine ve hükmün ilanına karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz istemine gelince, mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulduğuna göre hüküm özetinin ilanına dair masrafların da davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken, bu yönde hüküm kurulmaması doğru olmamış, kararın bu nedenle temyiz eden yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de; kanuna aykırı olan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte gösterilen sebeple, kararın hüküm fıkrasının 4 satırında bulunan cümleden sonra gelmek üzere “ilan masraflarının davalıdan alınmasına” ibaresinin eklenmesine, kararın bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.