YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6545
KARAR NO : 2017/6030
KARAR TARİHİ : 27.03.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı iş yerinde paket servis elemanı olarak çalışırken iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ücreti ve Mayıs 2013 yılından kalan 22 günlük ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili kanuni süresi içerisinde temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibarla davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığının ve dini bayramların 1 günü dışında diğer resmi tatillerin tamamında çalıştığının kabulüyle talep konusu alacaklar hesaplanmıştır. Ulusal bayram genel tatil ücret alacağının hesabına ilişkin tespit davalı tanık beyanları ile de uyumludur ancak fazla mesai hesabı yönünden davacı, davalı işyerinde 08.05.2010-22.05.2013 tarihleri arasında çalışmış olup dinlenen davacı tanklarından … davacı ile birlikte hatırlayamadığı bir tarihte 3-5 ay kadar birlikte çalıştıklarını, … ise 2009 yılları sonunda işe başladığını davacı ile birlikte 1 yıl 4 ay çalıştığını beyan etmiştir. Davacı tanıklarının sigortalı hizmet döküm cetvelleri getirilerek tam olarak hangi süre içerisinde davalı işyerinde çalıştığı belirlenerek davacı tanıklarının davacıyla birlikte ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak belirlenen tarih aralıkları için hesaplama yapılmalıdır. Bunun dışında kalan dönemler bakımından, yazılı belge bulunmadığından, davalı tanıklarının ise davacının çalışma saatlerini tam olarak bilmedikleri şeklinde beyanları olduğundan ve davacı tanıklarının çalışma süresi haricindeki dönem için işyerinde çalışma düzenini bilmesi mümkün olmadığından söz konusu dönemler için fazla çalışma alacağının ispatlanamadığının kabulü gerekir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.