Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2017/2619 E. 2017/5742 K. 29.06.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2619
KARAR NO : 2017/5742
KARAR TARİHİ : 29.06.2017

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 63, 51, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet hükmünün açıklanması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkemece 03.12.2009 tarihinde sanık hakkında TCK’nın 85/1,62 Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasından ibaret mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, söz konusu kararın 11.12.2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle Saruhanlı Sulh Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK’nın 106/1-1. cümle, 62, 51 maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunduğu, bu ikinci suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün 28.04.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, bunun üzerine mahkemece ilk hükme yönelik dosya yeniden ele alınarak, hükmün açıklanmasına dair kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
Denetim süresi içinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlediği iddiası ile Saruhanlı Sulh Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK’nın 106/1-1. cümle, 62, 51 maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezasına hükmolunarak ihbarda bulunulmuş ise de, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve ihbara konu edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, ihbara konu kesinleşmiş ilam ile ilgili uzlaştırma hükümleri kapsamında uyarlama yapılıp yapılmadığının mahkemesinden sorulması suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince sair yönler incelenmeksizin isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 29.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.