YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/741
KARAR NO : 2017/8963
KARAR TARİHİ : 05.07.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Suça sürüklenen çocuğa 22.12.2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı 5271 sayılı CMK’nın 35/son maddesine aykırı olarak tebliğ edilmesi nedeni ile ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde yapıldığının anlaşılmasına göre suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 05.06.2014 tarihli kararın bilinen son adresi yerine doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanunun 21/2 maddesine göre usule aykırı olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında 22.12.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuktan neden olduğu yargılama giderinin “payı oranında” yerine, “eşit olarak” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk … ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin kısım çıkartılarak yerine “Sebebiyet verdiği yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan payı oranında ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.