YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/35301
KARAR NO : 2017/15069
KARAR TARİHİ : 21.06.2017

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 1996-2012 yılları arası mevsimlik işçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla; kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz devamsızlığı üzerine işverence haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler hafta tatili günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.
Somut olayda, karara esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili ve fazla çalışma ücreti alacakları, davacının hafta içi 5 gün 07:30-17:00 arası 1 saat ara dinlenme ile cumartesi günleri ise 07:30-13:00 saatleri arası yarım saat ara dinlenme ile haftalık 2,5 saat fazla mesai yaptığı ve hafta tatilinde çalışma yapmadığı kabulü ile hesaplanmıştır.
Bilirkişi raporuna göre davacının fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasına esas alınan çalışma düzeninin, iş müfettişi inceleme raporu ve tanık beyanları esas alınarak belirlendiği, söz konusu müfettiş raporunda belirtilen çalışma düzenine ilişkin tespitlerin, takdiri delil niteliğinde olan ve inceleme sırasında işyerinde çalışmaya devam eden işçilerin beyanlarına dayandığı, buna karşın fazla mesai ve hafta tatili çalışmasının ispatına ilişkin olarak dinlenen davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmemesini gerektirecek bir hususun bulunmadığı anlaşılmış olduğundan dava konusu fazla mesai ve hafta tatili alacakları, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek ve davalı işyerinde davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olacak şekilde ispatlandığı kabulü ile hesaplanmalıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.