YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/10224
KARAR NO : 2014/16832
KARAR TARİHİ : 04.11.2014
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada …. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2014 tarih ve 2013/81-2014/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 2010/37696 sayılı 32. sınıf mallar yönünden “…” ibareli marka başvurusuna, davalı şirketin 2008/01316 sayılı “….”, 2008/03178 sayılı “…”, 2008/03179 sayılı ” ….” , 2008/57811 sayılı “…”, 2008/12910 sayılı “…” markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE tarafından kabul olunarak 2013 -M-207 sayılı YİDK kararıyla başvurunun nihai olarak reddine karar verildiğini markaların farklı olduğunu, iltibas bulunmadığını ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı…. Alkollü İçkiler San. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkiline ait tescilli münhasıran “….” ibaresinden oluşan ve “…” esas unsurlu markalar ile dava konusu “….” ibaresinden oluşan markanın görsel, işitsel açıdan ayırt edilmeyecek derecede benzer olduğunu, markalar arasında bir iltibas tehlikesinin bulunduğunu, dava konusu marka başvurusunun müvekkiline ait “…” esas unsurlu bir kısım markaları gibi 32. sınıfta yer alan emtialar için tescil edilmek istendiğini, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, markalar arasında görsel ve işitsel olarak yüksek düzeyli bir benzerlik bulunduğu, harflerin diziliş sırası, başlangıç ve son kısımlarının tamamen aynı olduğu, aralarında sadece tek harf fark bulunduğunu, tescil kapsamlarının da aynı olması dikkate alındığında, markalar arasında KHK’nın 8/1 (b) maddesi anlamında karıştırma ihtimalinin bulunduğu, davacı başvurusuna konu markanın, davalının seri markalarından birisi olarak algılanabileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.