YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/918
KARAR NO : 2014/3657
KARAR TARİHİ : 27.02.2014
MAHKEMESİ : … FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2011 gün ve 2010/142-2011/82 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/07/2013 gün ve 2011/12553-2013/14085 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin mimari proje sahibi olduğu binada davalının müvekkilinden izin almaksızın bir takım değişiklikler yaptığını, davalının müvekkilinin FSEK’nın 16. maddesinden doğan haklarını ihlal ettiğini ileri sürerek, eserin eski hale getirilmesine ve şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat, 10.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin zorunluluktan ve ihtiyaçtan kaynaklanan, binanın korunmasını sağlayan tadilatlar yaptırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan değişikliklerin mimari eserin mimar tarafından tasarlanan görünümünü bozduğu, bu eylemden ötürü mimarın mesleki itibarı ve onurunun etkilenmesinin kaçınılmaz olduğu, manevi zarar doğduğu, maddi tazminat şartlarının ise oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline, sair taleplerin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.07.2013 günlü ilamıyla davacı tarafın maddi tazminat istemlerine ilişkin olarak ileri sürdüğü temyiz itirazları reddedilerek, manevi tazminata ilişkin olarak verilen karar ilamda açıklanan nedenlerle davalı taraf yararına bozulmuş, bozma neden ve şekline göre de davacı tarafın manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına karar verilmiştir.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.