YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/12232
KARAR NO : 2014/19133
KARAR TARİHİ : 05.12.2014

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı …. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/07/2013 gün ve 2005/1383-2013/857 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK’nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun’un 19’uncu maddesiyle HUMK’a eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında, 2013 yılı için 1.820,00 TL’dir.
Davacı vekili, dava dilekçesi ile 800 TL maddi, 500 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiş, mahkemece ise 169,72 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Davanın reddedilen kısmı karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.