YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/25477
KARAR NO : 2017/16868
KARAR TARİHİ : 03.07.2017
Kamu malına zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-a, 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 4.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesinin 06/06/2013 tarihli ve 2012/176 esas, 2013/371 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13/04/2017 gün ve 94660652-105-21-2420-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/04/2017 gün ve 2017/25045 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, aynı suçtan mahkumiyetine karar verilen diğer suça sürüklenen çocuklar müdafiinin anılan kararı temyiz etmesi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 13/10/2015 tarihli ve 2015/5105 esas, 2015/29564 sayılı kararı ile “Suça sürüklenen çocukların, kaldıkları Bakım ve Sosyal rehabilitasyon müdürlüğünde sigara isteyip verilmemesi üzerine kendilerini 2 katta bulunan banyoya kilitleyerek banyoda bulunan dolabın camlarını kırdıkları iddia edilen olayda suça sürüklenen çocukların camı kırmadıklarını savunması, soruşturma aşamasında alınan … ve …’ın beyanlarında banyo camının kırık olduğunu beyan etmeleri ve tanık …’ın kovuşturma beyanında da kırık olup olmadığını bilmediğini beyan ettiği gözetilerek suça sürüklenen çocukların camı kırıp kırmadıklarına dair delil elde edilemediği anlaşıldığından mala zarar verme suçundan beraatleri yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği ve bozma sonrası aynı Mahkemenin 2015/957 esasına kayden yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocukların beraatlerine dair verilen kararın, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11/10/2016 tarihli ve 2016/3376 esas, 2016/7542 sayılı ilamı ile onanması karşısında, suça sürüklenen çocuk …’ın kaldığı Bakım ve Sosyal rehabilitasyon müdürlüğünde sigara isteyip verilmemesi üzerine kendisini 2. katta bulunan banyoya kilitleyerek banyoda bulunan dolabın camlarını kırdığına ilişkin delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma talebinin mala zarar verme suçuna ilişkin olması ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca, 27.01.2017 gün ve 29961 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun işbölümüne ilişkin 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü ortak hükümlerinin 4. maddesi gereğince, kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yargıtay’ın 8. Ceza Dairesi’ne ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye TEVDİİNE, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.