YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/18230
KARAR NO : 2014/7117
KARAR TARİHİ : 10.04.2014
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2012 tarih ve 2011/335-2012/764 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 03/11/2006 tarihinden bu yana davalı … ile birlikte “… Otomotiv ve Lastik San. Tic. Ltd. Şti’nin müşterek imza ile temsile yetkili % 50 hisse ile ortağı olduğunu, müvekkili ile davalının şirketi çift imza ile birlikte temsil etmelerinin esas sözleşme ile kararlaştırılmasına karşın, davalı …’ın Mayıs 2007 tarihinden itibaren hukuk dşı işlemlerle şirket mal varlığını aynı adreste kurmuş olduğu kendisine ait başka bir şirkete aktardığını, müvekkilinin hissesi karşılığı oluşan ekonomik değerin kaçırıldığını, şirketin fiilen sona erdiğini, şirketin devamının müvekkil açısından çekilmez bir hale geldiğini ileri sürerek, şirketin feshi ve tasfiyesine, müvekkilinin şirketteki % 50 hissesi karşılığı mal varlığının değerinin tespiti ile en yüksek ticari faizi ile birlikte tahsiline, şirket lehine verilmiş olan teminat ve ipoteklerinin fekkine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının hem şirkete hem de müvekkiline borcu bulunduğunu, ayrıca şirketin Maliye’ye olan borçlarının yapılandırıldığını ve müvekkili tarafından ödendiğini, şirketin feshi için borcunun bulunmaması gerektiğini, ancak davalı şirketin borçları bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ortakların sermaye koyma borçlarını yerine getirmeden aralarında ihtilaflar çıktığı, davalı …’ın aynı adreste “… Otomotiv Ltd. Şti. isimli ayrı bir şirket kurup, aynı konuda bu şirket üzerinden faaliyete geçtiği, tarafların bir araya gelemedikleri ve karşılıklı güvenin sarsıldığı, aralarında çıkan anlaşmazlıkların kişisel ithamlarla savcılığa intikal ettiği, şirketin faaliyetinin 31/12/2009 tarihi itibariyle tamamen durdurulduğu ve vergi kaydından terkin edildiği, bu haliyle şirketin faaliyetini devam ettirme ve kar etme amacının imkansız hale geldiği, tarafların bu aşamadan sonra bir araya gelip amacı gerçekleştirmelerinin mümkün görülmediği, bu haliyle TTK 549 maddesindeki muhik sebeplerin gerçekleştiği, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı “… Otomotiv ve Lastik San. Tic. Şti’nin feshine, tasfiye memuru olarak Mali Müşavir Nihat Aksoy’un atanmasına, her ne kadar davacı
şirketteki % 50 hisse karşılığını talep etmiş ise de; şirketin mevcut mal varlığı dikkate alındığında hisse senedine düşen bedelin 8.748,43 TL olduğu, bunun da ancak tasfiye aşamasında tüm borçlar ödendikten sonra kalan aktifler dikkate alınacağından bu talebinin tasfiye sırasında dikkate alınmasına, her ne kadar davacı şirketin faaliyetini gerçekleştirmesi için taşınmazını ipotek gösterdiğini belirterek ipoteğin kaldırılmasını talep etmiş ise de dosyaya ibraz edilen belgelerden ipoteğin dava dışı”… Pirelli A.Ş. lehine kurulduğu, bu şirketin davada taraf olmadığı, bu haliyle ipoteğin kaldırılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle bu yöndeki talebin reddine, davacının %50 hisse karşılığı bedeli olarak 8748,43 TL’nin tasfiye sırasında dikkate alınarak ödenmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.