YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/26755
KARAR NO : 2017/18003
KARAR TARİHİ : 11.07.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yaralamaya Teşebbüs, hakaret
HÜKÜM : Beraat

Sanığın yaralamaya teşebbüs suçundan beraatine ilişkin hüküm ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Müştekinin tarafı olmadığı hakaret suçunu temyiz ettiği anlaşılmakla bu hususun görevli Yargıtay dairesince değerlendirileceği düşünülerek dosyanın esasına girilmeden yapılan incelemede;
6545 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verildiği,
Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.
26/03/2014 tarihli hükümde, sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 86/2 maddesi gereğince kasten yaralama suçundan beraatine, aynı yasanın 129/3. maddesi gereğince hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olmakla,
İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan hakaret suçunun cezası, 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde üç aydan iki yıla kadar hapis; kasten yaralama suçunun cezası ise aynı Kanun’un 86/2. maddesi uyarınca dört aydan bir yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;
Mahkumiyet hükmündeki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (18.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 11/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.