YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/46067
KARAR NO : 2014/41129
KARAR TARİHİ : 22.12.2014
… vekili avukat … ile 1-.. Telekom A.Ş vekili avukat …, 2-….İnş. Tic. Taah. Med. Müh. San. Ve Tic. Ltd. Şti aralarındaki alacak davası hakkında …. Tüketici Mahkemesinden verilen 10.4.2014 gün ve 1467-748 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı; davalılardan… A.Ş.’den satın almış olduğu tablet bilgisayarın arızalandığını, yetkili servise teslim edilen bilgisayarın uzunca bir süre geçmiş olmasına rağmen tamir edilerek kendisine teslim edilmediğini belirterek ürün bedelinin davalılardan tahsiline ve 1.000 TL. manevi tazminata hükmedilmesini istemiş; mahkemece, davanın davalı … A.Ş. yönünden kısmen kabulü ile 1.608,00 TL.’nin 05.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,diğer davalı aleyhine açılan davanın ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.