YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2354
KARAR NO : 2023/7386
KARAR TARİHİ : 11.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/48 E., 2023/121 K.
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Ankara 12.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.07.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 12.12.2022 tarihli ilamı ile sübutu halinde eylemin 5237 sayılı Kanun’un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli kararı ile sanığın 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası yerine kazanılmış hak nedeniyle 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği sübuta ve suçun unsurlarının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay, sanığın sevk ve idaresinde bulunan ticari taksi ile katılanın çalıştığı benzin istasyonuna geldiği, aracına gaz alıp karşılığında sahte 100,00 TL para verdikten sonra olay yerinden hızla uzaklaştığına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık aşamalarda katılana sahte para vermediğini savunmuş ise de; sanığa iftira atmasını gerektiren bir neden bulunmayan katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında, sanığın benzin istasyonundan gaz alıp sahte 100,00 TL verdiğine, parayı eline aldığında sahte olduğunu fark ettiğine ancak sanığın fiş bile almadan parayı verir vermez hızlıca uzaklaştığına dair beyanları, tanık M.Ç’nin aynı doğrultudaki anlatımları, katılanın mahkeme huzurunda sanığı kesin ve net olarak teşhis etmesi, benzin istasyonunda bulunan kamera görüntülerinin incelenilmesi neticesinde düzenlenen bilirkişi raporu, … Bankası raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle sahte parayı bilerek tedavüle süren sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmüş, Mahkemenin kabul ve uygulaması hukuka uygun bulunmuştur.
B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
C. 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın kazanılmış hak nedeniyle cezanın 1.800,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş ve bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (C) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından 4 üncü paragrafın çıkarılarak yerine, “Bozma kararı öncesi hükmedilen 1800 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarı sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca infazın 1800 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10. 2023 gününde karar verildi.