YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14364
KARAR NO : 2012/5629
KARAR TARİHİ : 29.02.2012

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2e, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.
1. Hükme esas alınan; Dosyanın bilirkişiye tevdii edildiğine, bilirkişi yemininin yapıldığına, Cumhuriyet savcısı, zabıt kâtibi ve bilirkişi tarafından da imzalandığına dair tutanağın olmaması,
2. Bilirkişi raporunda, olay yeri ve şekli yeterince irdelenmeden Karayolları Trafik Yönetmeliği’ne göre sanığın geri manevra sırasında emniyeti sağlamayacak durumdaysa gözcü bulundurmasının mecburi olduğundan bahisle kusurlu olduğu değerlendirilmişse de,
Yönetmeliğin 137/B-1 maddesinin,
“1) Geri gitme ve geri dönüşlerde;
a) Bağlantı yollarında geri gitmeleri, tek yönlü duraklama veya park manevrası dışında geri gitmeleri, iki aracın emniyetle geçemeyeceği kadar dar olan iki yönlü yol kesimlerinde karşılaşma ve geçiş kolaylığı sağlama dışında geri gitmeleri, daha geniş yollarda geriye giderken manevra dışında şerit değiştirmeleri,
b) Trafiği yoğun olan yollarda geriye dönmeleri, yasaktır.
Uygun durumdaki yollarda geri dönüşleri diğer araçların gelişleri engellenmeden ve yolu kullananlar için tehlike yaratmayacak şekilde en az manevra ile dönülerek yapılır.
Ancak, kamyon, otobüs, çekici, römork veya yarı römorklu bir aracın geri manevrası, sürücünün görüşüne açık alanda emniyetle sağlanamıyor ise, tehlikesizce geriye hareket edebilmeleri ve uyarılmaları için bir gözcü bulundurmaları mecburidir.” hükmüne taşıdığı,
Sanığın kullanmış olduğu aracın ruhsat kayıtlarından anlaşılacağı üzere BMC Levend marka kamyonet sınıfı … olup geri manevralarda gözcu bulundurma mecburiyeti bulunmadığı değerlendirilmekle, eksik ve hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,
Kanuna aykırı görülmekle sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,29.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.