YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13478
KARAR NO : 2023/21024
KARAR TARİHİ : 13.09.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/580 E., 2016/243 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Tebliğname’de, sanığa ek savunma hakkı verilmeden iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uygulanmakla 5271 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması sebebiyle hükmün bozulması yönünde görüş belirtilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, almış olduğu cezayı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’in köpeğini, temyiz incelemesi kapsamı dışında bulunan mağdur M. Y.’ye ait kahvehanenin önündeki ağaca bağladığı, kahvehane çalışanı Y. C.’nin sanığı köpeğini söz konusu yere bağlamaması konusunda uyardığı, sanığın ise karşılık olarak Y. C.’ye yönelik hakaret ve tehdit eylemlerinde bulunduğu, … kod numaralı ekipte görevli polis memurları katılanlar … A. ve … K.’nin sanığı taşkınlık çıkarmaması için uyardıkları ve olay yerinden uzaklaştırmaya çalıştıkları, sanığın direnmesi üzerine müdahalede bulundukları, bu esnada sanığın görevli her iki polis memuruna yönelik “Ben burdayım lan sizin de Allahınızı, kitabınızı… s… gidin lan, şerefsizler.” sözleriyle hakaret ettiği, katılanların sanığı ekip otosuna bindirdikleri, üst araması sırasında ise katılan … K.’ye yönelik “Y… mı arıyorsun, y… mı buldun.” şeklinde hakaret içerikli sözler söylediği, bu suretle üzerine atılı hakaret suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname’deki Bozma Düşüncesi Yönünden
5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uygulanırken sanığa ek savunma hakkı verilmemişse de, savunması sırasında sanığa nüfus ve adli sicil kayıtlarının okunması ve diyeceklerinin sorulması karşısında Tebliğname’deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekilde sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği hususunun olay tutanağı, katılanların beyanları ve tanık N. G.’nin bu beyanlar ile uyumlu anlatımları neticesinde sübut bulduğuna yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
2. Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
3. Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği değerlendirilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi ve sanığın tekerrüre esas alınan ilamında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulandığı anlaşılmakla, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,
4. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.09.2023 tarihinde karar verildi.