Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/8362 E. 2023/3415 K. 23.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8362
KARAR NO : 2023/3415
KARAR TARİHİ : 23.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/423 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

1
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında kardeşinin eşi olan mağdure …’ya karşı zincirleme şekilde cinsel saldırıda bulunduğundan bahisle cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, kardeşi askerdeyken yengesi olan mağdureyi başkalarıyla gördüğünü, bu nedenle kendisini uyardığını, babasına söyleyeceğini bildirmesi üzerine kendisine böyle iftiralarda bulunduğunu beyan ettiği, mağdurenin sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, dinlenen tanığın görgüye dayalı bir bilgisinin olmadığı anlaşılmış, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalının 09.02.2015 tarihli raporuna göre mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı bildirilmiştir, bu kapsamda tüm dosya kapsamından olayda mağdurenin iddialarından başkaca sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanık savunmalarının samimi olduğu Mahkemece kabul görmüş, bu suretle sanık hakkında şüphe bulunduğundan ceza yargılamasının temel ilkelerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın üzerine atılı suçtan, oy çokluğuyla beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/423 Esas, 2015/244 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savıcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye …’un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK’nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.