YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3062
KARAR NO : 2023/12691
KARAR TARİHİ : 25.09.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/805 E, 2016/740 K
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2015 tarih ve 2015/1979 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/805 Esas, 2016/740 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına; tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri
1. Dosya kapsamı ve tanık beyanlarında katılanın hakaret ettiğine dair delil bulunmadığından ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar ile tanık beyanlarından sanığın katılanı tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; tehdit suçundan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın bu suçlardan cezalandırılması gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık, katılan ve tanık B. D.’nin olay günü birlikte alkol aldıkları, bir süre sonra aralarında çıkan tartışmada sanığın katılana sinkaflı küfürlerde bulunarak, tanığa yönelerek “Senden sır çıkmayacağını bilsem bu çocuğu burada öldürürüm” diyerek ölümle tehdit ettiği iddiası ile kamu davası açılmıştır.
2. Tanık B. D. Mahkemedeki beyanında özetle: “Olay günü birlikte alkol aldıklarını, aralarında çıkan tartışmada sanığın küfrettiğini ve katılana vurduğunu….” beyan etmiş. Eski beyanları okununca “….şu an hatırladığı kadarını anlattığını eski beyanlarını tekrar ettiğini ….” söylemiştir. Karakolda alınan ifadesinde, ” ….her ikisinin de ana avrat küfrettiklerini….” beyan etmiştir.
3. Sanığın savunmasında, üzerine atılı suçları işlediğini kabul etmediği görülmüştür.
IV. GEREKÇE
A. 1. Tanık Beyanlarında Katılanın Hakaret Ettiğine Dair Delil Bulunmadığından Ceza Verilmesine Yer Olmadığına İlişkin Kararın Yasaya Aykırı Olduğuna İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;
Katılanın, sanığın küfretmesi üzerine kendisinin de ortaya küfrettiğini beyan etmesi, tanık …’nin, sanık ve katılanın her ikisinin de karşılıklı olarak küfrettiklerini beyan etmesi ve Mahkemenin tanık anlatımlarını değerlendirmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Tanık Beyanlarından Sanığın Katılanı Tehdit Ettiğinin Anlaşılması Karşısında; Tehdit Suçundan Beraat Kararı Verilmesinin Usul Ve Yasaya Aykırı Olduğuna, Sanığın Bu Suçtan Cezalandırılması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;
Tanık …’nin tüm aşamalardaki beyanlarında; sanığın katılanı tehdit ettiğine ilişkin bir beyanının olmaması ve Mahkemenin tanık anlatımlarını değerlendirmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Vesaire Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/805 Esas, 2016/740 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
25.09.2023 tarihinde karar verildi.