YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8393
KARAR NO : 2023/2639
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/491 E. 2020/1914 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2018/309 Esas, 2019/601 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan beraat kararı verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/491 Esas, 2020/1914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekili ve Katılan Vekilinin Temyiz İstemleri
Sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın katılanı bir kaç sefer telefonla araması ve rahatsız etmesi üzerine katılan ile sanığın olay günü buluştukları, biraz konuştuktan sonra sanık ile katılanın aracı içerisinde konuşmaya devam ettikleri, bu sırada katılanın istememesine rağmen sanık aracını hareket ettirerek Kemer Yolu üzerinde bir yere götürdüğü ve nitelikli cinsel istismar, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiasıyla dava açıldığı, katılanın sanıktan rahatsız olması durumunda sanığı telefonundan engelleyebileceği, katılanın kendi isteğiyle sanıkla buluştuğu, sanığın aracına bindiği, iddia edilen cinsel istismar, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit eylemleri sonrasında da katılan tarafından hemen herhangi bir yere başvuruda bulunulmadığı, sanığın katılanı evine bıraktıktan bir kaç saat sonra katılanın evinin olduğu yere gittiğinde tanık … ve katılan ile karşılaştıkları, aralarında kavga çıktığı, kolluk görevlilerinin olaya müdahale ettikleri, bu sırada katılanın kendisine yönelik dava konusu eylemlerini gerçekleştirdiği yolunda iddialarda bulunduğu; sanığın kullandığı telefon ile katılanın kullandığı telefonu aynı dönem içinde 17 kez aradığı, toplamda 2166 saniye görüşme yapıldığı ve bir kısa mesaj gönderimi olduğu, olayın emniyete sirayet ediş şekli, katılanın anlatımları ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanığın eylemlerini rıza dışında ve zorla gerçekleştirdiğine ilişkin olarak her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “04.06.2018” yerine “05.06.20018” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekili ile katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/491 Esas, 2020/1914 Karar sayılı kararında katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Hükme iştirak eden üye …’un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK’nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.