YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/28085
KARAR NO : 2013/6119
KARAR TARİHİ : 18.02.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanık …’nin beraatine ve her iki sanığa ceza verilmesine yer olmadığına dair,
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık …’nin kasten yaralama eylemi açısından;
Müşteki ve tanıklar … ve … anlatımlarına ve sanıkların tevil yollu beyanlarına göre; aşırı alkollü olup, bulundukları otobüs durağında kendi aralarında ve yoldan geçen başka bir grupla kavga eden sanıkları görüp, resmi ekip aracı ile yanlarına giden müşteki polis memuru daha aracından inmeden, sanık …’nin araca tekme atarak zarar vermesi üzerine, aracından inen müştekinin sanığa ‘neden vurduğunu’ sorması ve sanığın da sinkaflı küfürler ederek karşılık vermesi sebebiyle müşteki polis memurunun sanık … hakkında kamu malına zarar vermek ve kamu görevlisine hakaret suçlarından resmi işlem yapılmak üzere araca davet etmesi, sanığın kabul etmemesi üzerine de, zor kullanılarak ekip aracına bindirilmeye çalışıldığı esnada, sanık …’nin hakaretvari sözlerini devam ettirerek ekip aracına binmemek için müşteki polis memurunu itmek, tekme atmak ve eliyle vurmak suretiyle direnmesi, dengesini kaybeden müştekinin de düşerek kolu kırılacak şekilde yaralanması, arkadaşı ve akrabası …’nin araca bindirilmesini engellemek isteyen sanık …’ın da …’yi müştekinin elinden kurtarmak için kendisine doğru çekmesi ve sinkaflı sözlerle müştekiye hakaret etmesi olayında, sanık …’nin kasten gerçekleştirdiği bu eylemi ile müşteki de gerçekleşen nitelikli yaralanma sonucu arasında illiyet bağı bulunduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2) Her iki sanığın hakaret eylemleri açısından;
Kavgaya müdahale için giden polis aracına, müşteki daha aracından inmeden sanığın tekme atmak suretiyle saldırdığının mahkemece de kabul edilmesi, sanık …’nin ‘arkadaşı diğer sanık …’ın kendisine attığı tokatın polis tarafından atıldığını zannedip ”siz mi vudunuz” diye sormak için polislerin yanına gittiğini’ beyan etmesine
göre, aşırı alkollü olması itibariyle polis aracına ve müşteki polis memuruna karşı fiili ve sözlü olarak saldırgan tavırlarda bulunduğu anlaşılan sanık …’ye karşı kullanılan zor kullanma yetkisinin, … yaralanmanın nicelik ve niteliği itibariyle yasal sınırları içerisinde kulanıldığının anlaşılması karşısında, müştekinin kanuna dayanan ve sınırları içerisinde kullanılan bu yetkisinin sanıklar lehine tahrik unsuru oluşturmayacağı gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde her iki sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.