Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/9488 E. 2023/4005 K. 04.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9488
KARAR NO : 2023/4005
KARAR TARİHİ : 04.07.2023


MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/393 E., 2016/215 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şarkikaraağaç Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.10.2015 tarihli ve 2015/205 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında bilgisayar yazılım sistemine müdahale ederek satış yaptığı ürünleri satılmamış gibi göstermek suretiyle haksız kazanç sağlaması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-e, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davasının açıldığı,
2.Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/393 Esas, 2016/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçu işlediği dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın 20.05.2012 ila 2014 yılı Mart ayı arasında suçtan zarar gören şirkete ait … Petrol istasyonunda çalıştığı, sanığın istasyonun market bölümünde satış kısmına baktığı dönemde, marketteki ürünleri parasını kasaya koymaksızın tükettiği ve marketteki ürünleri alıp götürdüğü, bu durumun ortaya çıkmasını önlemek için kasada kurulu olan satışı yapılan mallarla ilgili bilgisayar yazılım programına müdahale ettiği, satışı yapılan bazı ürünleri satılmamış-stokta var gibi göstererek satılan malların bedellerini kendi üzerine aldığı iddiasıyla kamu davası açılmışsa da sanığın inkara yönelik savunmasının aksine katılanın atfı cürüm niteliği taşıyan anlatımları ile katılan ile aralarında işçi işveren ilişkisi bulunan tanıkların çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yetecek somut delil elde edilemediği kabul edilerek sanık hakkında beraat kararının verildiği,
2. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği,
3. Aşamalarda bilgi sahibi olarak …,…’ in beyanlarının alınarak dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın BP petrol istasyonunun market bölümünde satış kısmına baktığı dönemde, marketteki ürünleri parasını kasaya koymaksızın tükettiği ve marketteki ürünleri alıp götürdüğü, bu durumun ortaya çıkmasını önlemek için kasada kurulu olan satışı yapılan mallarla ilgili bilgisayar yazılım programına müdahale ettiği, satışı yapılan bazı ürünleri satılmamış-stokta var gibi göstererek satılan malların bedellerini kendi üzerine aldığı iddia edildiği nazara alındığında sanığın market bölümünde çalıştığı zaman dilimi tespit edilerek kasa bilgisayarı, stok kayıtlarının kaydedildiği programın, konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak; sanığın çalıştığı dönem içerisinde iddianameye konu eylemleri gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve gerçekleştirmiş ise suç niteliğinin tam olarak tespiti için yazılımlara ve stoklara müdahale olup olmadığı ve bu müdahalelerin şeklini tespit etmeye yeterli rapor alınması, rapor sonucu ve diğer deliller birlikte değerlendirilerek suçun sübutu ve niteliği hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/393 Esas, 2016/215 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.