YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/11247
KARAR NO : 2023/1980
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3977 E., 2022/3187 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz istemlerinin reddi, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması
Hükmedilen cezaların türü ve süresine göre sanık … müdafiinin duruşmalı temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle;
Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 26.07.2022 tarihli ve 2022/6731 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-a, 142/2-h, 143/1, 44, 116/2-4, 119/1-c, 37/1, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/989 Esas, 2022/1049 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d-h, 143/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, her iki suça ilişkin hükümler yönünden hak yoksunluklarına, cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3977 Esas, 2022/3187 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık … müdafiinin temyiz isteği; net olmayan olay yeri kamera görüntülerinin tek başına hukukî delil sayılamayacağı, bilirkişi raporunun itibar edilebilir olmadığı, sanığın olay yerinde olduğuna ve üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesinin gerektiği, aksi halde ise katılanın zararı 07.10.2022 tarihinde giderildiğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
Sanık … müdafilerinin temyiz istekleri; sanığın, atılı suçun işlendiği işyerinde çalışmış olmasının onu fail yapmayacağı, dosyadaki bilirkişi raporunun, eksik, hatalı ve itibar edilebilir nitelikte olmadığı, kamera kayıtlarında kapişonlu beyaz mont giyen failin yüzünün anlaşılamadığı, ancak bilirkişi raporunda sanığın yüzünün kapişonlu kıyafet giyen failin yüzüne benzetilmeye çalışıldığı, sanığın cezalandırılması için yeterli derecede delil bulunmadığı, beraat kararı verilmesinin gerektiği, aksi halde ise katılanın zararı 07.10.2022 tarihinde giderildiğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Şikâyetçinin anlatımları, 05.07.2022 tarihli araştırma ve CD çözüm tutanağı, 04.07.2022 tarihli olay yeri inceleme raporu, 06.07.2022 tarihli tespit tutanağı, 23.08.2022 tarihli bilirkişi raporu bir arada değerlendirildiğinde; sanıklardan …’nun suçun işlendiği yerin çalışanı olması ve kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde suçun işlendiği iş yerine ilk giren kişinin direkt gidip şifre girmek suretiyle alarm sistemini devre dışı bırakması ve sonrasında doğrudan yazar kasaya yönelerek sadece iş yeri çalışanlarının bildiği bölmeden aldığı anahtarla çelik kasayı açması nedenleriyle alarm şifresinin ve anahtarın yazar kasada olduğu bilgisinin ancak iş yeri çalışanları tarafından bilinebileceği dikkate alındığında suçu işleyen kişinin iş yerinin çalışanı olduğunun sabit olması, hırsızlık anına, öncesine ve sonrasına ilişkin iş yeri ve çevredeki kamera görüntülerinde sanıkların tespit edilmesi, faillerin olaydan önce ve sonrasında sanık …’ın ikamet ettiği binaya girip çıkmaları, kamera görüntülerinde görülen sanık …’ın alt kıyafetinin sol bacak cebe yakın bölgesinde parlayan bir amblemin bulunduğu, yine sanık …’ın yakalandığında sol bacak cebe yakın bölgesinde parlak amblem bulunduğunun görüldüğü, sanığın olay anında giydiği üst giysisini değiştirdiği fakat alt giysisini değiştirmeyi unuttuğu, 23.08.2022 tarihli bilirkişi raporunda, kamera görüntülerinde yer alan şahısların sanıklar olduğunun kesin ve net olarak teşhis edildiği, bilirkişi tarafından teşhis edilmemiş olsaydılar dahi yukarıda anlatılan hususlar dikkate alındığında suçu işleyen kişinin iş yeri çalışanı olması, suç öncesi sanıkların sanık …’ın ikametine girmeleri, sonrasında suç anında üzerlerinde bulunan giysileri giyerek aynı ikametten çıkmaları, sonrasında iş yerine gidip atılı suçları işlemeleri, sonrasında yine dönüp aynı adrese girmeleri, sanık …’ın hırsızlık öncesi, anı ve yakalandığı andaki eşofmanının aynı olması hususları değerlendirildiğinde, sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu, sanık …’ın ifadelerinde belirttiği bayan arkadaşına kamera görüntülerinde rastlanmadığı, sanıkların savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilmekle, yukarıda açıklanan nedenlerle, sanıkların olay öncesinde buluşarak saat 00.06 da sanık …’ın ikameti olan … Mahallesi … Sokak No…. sayılı adrese girdikleri, sonrasında içeride hırsızlık anında üstlerinde bulunan giysileri giyerek saat 00:40’da çıkarak suçun işlendiği yer olan … Köşkü isimli iş yerine gittikleri, saat 01:02’de öncelikle sanık …’ın iş yerine girerek iş yerinin alarm şifresini girerek alarm sistemini devre dışı bıraktığı, ardından sanık …’ın iş yerine girdiği, birlikte yazarkasa içerisinde yer alan kasa anahtarını aldıkları, sonrasında kasayı anahtar ile açarak içerisinde yer alan 32.000,00 TL’yi alarak iş yerinden çıktıkları, böylelikle sanıkların fikir ve eylem birlikteliği içerisinde haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık ve bina içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçlarını işledikleri kabul edilmiş, karar tarihinden sonra katılan vekili tarafından 07.10.2022 tarihli dilekçesi ve ekindeki dekontta sanık …’ın zararı 07.10.2022 tarihinde giderdiği bildirilmişse de 5237 sayılı Kanun’un 168/2. maddesine göre, zararın hüküm verilmesinden sonra giderildiği anlaşıldığından, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı kanaati belirtilmiş ve İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/2-d maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Sanıklar hakkında, Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/989 Esas, 2022/1049 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca kurulan 2 yıl 12 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Şikâyetçinin beyanları, sanıkların aşamalardaki savunmaları, sokakta yüzleri açık olan iki kişinin kendileri olduğuna dair beyanları, kamera görüntüleri, tespit tutanağı, sanık …’ın iş yeri çalışanı olması ve tüm dosya içeriğinden, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu, sanıklar tarafından hüküm tarihine kadar zarar giderilmediğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, oluşa, dosya içeriğine ve karar yerinde gösterilen gerekçeye göre temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve takdirî indirim hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin kabul ve uygulamanın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde bulunmamış, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanıklar Hakkında İş yeri Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,
B. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/3977 Esas, 2022/3187 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesine,
Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.