YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5153
KARAR NO : 2023/3380
KARAR TARİHİ : 26.09.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/353 E, 2020/698 K
SUÇ : Taksirle yaralama
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkumiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Taksirle yaralama suçundan sanık …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 89/2-b ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2020 tarihli ve 2019/193 esas, 2020/163 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2020 tarihli ve 2020/346 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 89/2-b, 62 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2020 tarihli ve 2020/353 esas, 2020/698 sayılı kararının itiraz edilmeden 01/02/2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12/05/2023 tarihli ve 94660652-105-06-25624-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/07/2023 tarihli ve KYB-2023/61443 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/07/2023 tarihli ve KYB-2023/61443 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Dosya kapsamına göre; sanık hakkında katılanlar … ve …’ya yönelik eyleminden dolayı kurulan beraat hükmünün Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 03/01/2022 tarihli ve 2020/2431 esas, 2022/28 sayılı kararı ile; ”…katılan …’nın sol ön alt kaburgalarda palpasyon ile hassasiyet olacak, katılan …’ın da sol meme bölgesinde palpasyon ile hassasiyet olacak şekilde yaralandıkları, adı geçen iki katılanın bu yaralanmalarının ise TCK’nın 89/1. maddesinde tanımlanan şekilde “vücuda acı verecek” ve bu hali ile de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun kabulü gerektiği gözetilerek, sanığın kendisinden şikayetçi olan her üç katılanın yaralanmasından sorumlu olduğu nazara alınıp atılı suçtan dolayı TCK’nın 89/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, katılanlar … ve …’nın herhangi bir yaralanmaları olmadığından bahisle eylemin bölünüp, sanık hakkında bu katılanlara yönelik eyleminden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, Hukuka aykırı ve katılanlar vekilinin istinaf nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden CMK’nın 280/1-f. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA…” gerekçesiyle bozulduğu, belirtilen bozma ilamı uyarınca üç katılanın da yaralanmış olması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, eylemin bölünerek sanık hakkında katılanlar Ümmügülsün ve Hüsniye’ye yönelik eylemi nedeniyle beraat, katılan …’e yönelik eylemi nedeniyle ise taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1.Taksirle yaralama suçundan sanık …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 89/2-b ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2020 tarihli ve 2019/193 esas, 2020/163 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulüne ve anılan kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/07/2020 tarihli ve 2020/346 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 89/2-b, 62 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2020 tarihli ve 2020/353 esas, 2020/698 sayılı kararı itiraz edilmeden 01/02/2021 tarihinde kesinleşmiştir.
2.Dosya kapsamına göre; sanık hakkında katılanlar … ve …’ya yönelik eyleminden dolayı kurulan beraat hükmünün Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 03/01/2022 tarihli ve 2020/2431 esas, 2022/28 sayılı kararı ile; ”…katılan …’nın sol ön alt kaburgalarda palpasyon ile hassasiyet olacak, katılan …’ın da sol meme bölgesinde palpasyon ile hassasiyet olacak şekilde yaralandıkları, adı geçen iki katılanın bu yaralanmalarının ise TCK’nın 89/1. maddesinde tanımlanan şekilde “vücuda acı verecek” ve bu hali ile de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun kabulü gerektiği gözetilerek, sanığın kendisinden şikayetçi olan her üç katılanın yaralanmasından sorumlu olduğu nazara alınıp atılı suçtan dolayı TCK’nın 89/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, katılanlar … ve …’nın herhangi bir yaralanmaları olmadığından bahisle eylemin bölünüp, sanık hakkında bu katılanlara yönelik eyleminden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, Hukuka aykırı ve katılanlar vekilinin istinaf nedeni bu itibarla yerinde görüldüğünden CMK’nın 280/1-f. maddesi uyarınca HÜKMÜN BOZULMASINA…” gerekçesiyle bozulduğu anlaşılmıştır.
3.İnceleme konusu hükümde, belirtilen bozma ilamı uyarınca üç katılanın da yaralanmış olması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, eylemin bölünerek sanık hakkında katılanlar Ümmügülsün ve Hüsniye’ye yönelik eylemi nedeniyle beraat, katılan …’e yönelik eylemi nedeniyle ise taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/11/2020 tarihli ve 2020/353 esas, 2020/698 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
26.09.2023 tarihinde karar verildi.