YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/22301
KARAR NO : 2012/4810
KARAR TARİHİ : 14.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
A-) Sanık … hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle, hükümlerin; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
B-) Sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ve sanıklar … ve … hakkında hakaret suçundan açılan kamu davaları ile ilgili hüküm kurulmamasına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
6217 sayılı kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı kanuna eklenen geçici madde 3 hükmü ile 01.01.2014 tarihine kadar asliye ceza mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısının bulunmayacağı düzenlemesinin getirilmesi karşısında tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;
1-) Sanıklar … ve … hakkında katılan …’a karşı hakaret suçundan kamu davası açılmasına rağmen bu suçlar yönünden hüküm kurulmaması,
2-) Sanıklar … ve … hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nun 87/3. maddesinin 5560 sayılı kanunun 4. maddesi ile değiştirilmesi karşısında, Yargıtay denetimine imkan sağlayacak şekilde, kanunun değişiklikten önceki ve sonraki hükümleriyle ayrı ayrı uygulama yapılarak bulunacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa değerlendirmesi yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,
3-) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin ve zaman diliminin gösterilmemesi suretiyle CMK’nun 232/2-c maddesine aykırı davranılması,
4-) Sanıklara, sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi yerine tüm yargılama giderlerinin sanıklardan müştereken tahsiline karar verilmek suretiyle CMK’nun 326/2. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanıklar ile katılan-sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.