YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17670
KARAR NO : 2023/1524
KARAR TARİHİ : 21.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/456 Esas, 2015/944 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi ile 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.11.2020 tarihli ve 2020/96778 sayılı, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü fıkrasının uygulamasına ve tekerrüre ilişkin uygulamaya yönelik düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, verilen kararın temyiz için incelenmesinden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın 0554 *** ve 0534 *** numaralı cep telefon hatlarından kendisini arayan erkek bir kişinin kendisine cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu iddia ederek şikayetçi olması üzerine, sanığın alınan ifadesinde katılanı on beş yıldır tanıdığını, görüşmek için telefonla aradığını, katılanın kendisine randevu verdiğini, telefonda cinsel ilişki teklifinde bulunmadığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği, yapılan yargılama ve toplanan deliller neticesinde, her ne kadar sanık katılanı aradığını kabul edip cinsel ilişki teklif etmediğini beyan etse de, suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş ve hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre aşağıdaki husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi hükümleri uygulandığı sırada, 5275 sayılı Kanun’un 108 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tekerrüre esas alınması gereken ilamın, sanığın adli sicil kaydındaki en ağır cezayı içeren ilam olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılmasının 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilebilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2015/456 Esas, 2015/944 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün yedinci bendindeki “…İzmir 9. ACM’nin 2008/293 esas, 2009/258 karar;…ve Foça SCM’nin 2012/228 esas, 2013/342 karar…” ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2023 tarihinde karar verildi.