YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10942
KARAR NO : 2023/7430
KARAR TARİHİ : 12.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/1182 E., 2016/699 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; iddia ve savunmalarının dikkate alınmayarak Mahkemece tek taraflı delillere dayanılarak kararın verildiğine ve re’sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın dernekten kiralamış olduğu lokalin bitişiğinde bulunan ve yönetim odası olarak kullanılan bağımsız odaya katılanın izni dışında çilingir çağırmak suretiyle girdiği, odanın anahtarını değiştirip Ağustos ayından itibaren odayı kullanarak katılanın taşınmazına tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ceza tayin edilirken hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. Sanık savunması, katılan beyanı, kira sözleşmesi, olay yeri inceleme tutanağı ile fotoğraflar, tanık beyanları ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın katılanın Yönetim Kurulu Başkanı olduğu derneğe ait Cumhuriyet Mahallesi Atatürk Caddesi No:196/2 sayılı adreste bulunan işyerini kiraladığı, bu işyerinin bitişiğinde No:196/1 sayılı derneğe ait bağımsız bir odanın yer aldığı, sanığın katılanın rızası dışında bu odayı da kullanarak, odanın anahtarını değiştirerek, dernek yönetim kurulu üyelerini odaya almayak derneğe ait taşınmaza müdahalede bulunduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2016 tarihli kararlarında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.