Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/11790 E. 2023/2635 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11790
KARAR NO : 2023/2635
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2011 tarihli 2019/191 Esas numaralı iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuk hakkında olay günü mağdurun iç çamaşırını çıkartıp arkasına geçerek sürtünmek suretiyle istismarda bulunduğu iddiasıyla çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 1. Çocuk Mahkemesinin, 07.04.2014 tarihli ve 2011/8 Esas, 2014/574 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. … 1. Çocuk Mahkemesinin, 07.04.2014 tarihli ve 2011/8 Esas, 2014/574 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.09.2021 tarihli ve 2021/21771 Esas, 2021/7887 Karar sayılı kararı ile mahkemece kurulan hükmün; “Suça sürüklenen çocuğun işlediği kabul edilen çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 103/1 maddesinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suçla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK’nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi” gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. … 1. Çocuk Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/355 Esas, 2021/426 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 21.09.2021 tarihli ve 2021/21771 Esas, 2021/7887 Karar sayılı kararı doğrultusunda görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/289 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi
Suça sürüklenen çocuğun müsnet suçu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi
Suça sürüklenen çocuğun üst hadden cezalandırılıp hakkında takdiri indirim maddesinin de uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Suça sürüklenen çocuğun üst hadden cezalandırılıp hakkında takdiri indirim maddesinin de uygulanmaması ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Bozma üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda dava konusu olayın; “Suç tarihi olan 23.03.2009 tarihinde İstanbul ili … İlçesi, … Mahallesi, 318 sokak üzerine oyun oynayan mağdurun yanına, Suça sürüklenen çocuğun geldiği, suça sürüklenen çocuğun sana çikolata alacağım diyerek mağduru yakınlarda bulunan bir apartmanın bodrum katına götürdüğü, burada suça sürüklenen çocuğun kendi pantolonunu ve mağdurun pantolonunu dizine kadar indirdiği ve suça sürüklenen çocuğun penisini, mağdurun anüsüne sürterek cinsel istismarda bulunduğu” şeklinde gerçekleştiği kabul edilmiş;

2. Mahkemenin bu kabulü ve kurulan hükme dair;
“Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından verilen 22.11.2013 tarihli raporda, mağdurda mağduru bulunduğu olay nedeni ile kısmı remisyonda posttravmatik stres bozukluğu tespit edildiği ancak bu arızasının ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının tespit edildiğinin bildirildiği;

Suca sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında alınan savunmalarında boş bir eve gittiklerini, mağdurun pantolonunu kendiliğinden indirdiğini, aldırılan raporuna göre cezai ehliyeti oluşmadığından hakkında ek takipsizlik kararı verilen … ***’nün de pantolonunu indirerek mağdurun ırzına geçtiğini, sonrasında kendisinin de aynı şeyleri mağdura yaptığını beyan ederek ikrarda bulunduğu;

Suça sürüklenen çocuğun … Çocuk Mahkemesi 2011/8 Esas sayılı dosyasında alınan savunmalarında ise olay tarihinde … *** ile birlikte gezdikleri esnada mağdurun peşlerine takıldığını, biraz ilerledikten sonra … ***’nün kendisine biraz bekle dediğini ve … *** ile mağdurun bir binanın bodrum katına indiklerini, aradan 10 dakika geçtikten sonra koşarak çıktıklarını, … ***’nün kaç kaç demesi üzerine panikleyerek kaçtığını üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği görülmüş,

İddia, tanık beyanları, suça sürüklenen çocuk savunması, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu tarafından verilen 22.11.2013 tarihli rapor ile mağdurun aşamalarda özü itibarıyla değişmeyen istikrarlı ve birbirleriyle uyumlu beyanları karşısında suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu fiili işlediği sabit görülmüştür.” şeklindeki gerekçesinin de usul ve kanuna, dosya kapsamına uygun olduğu yapılan temyiz incelemesi sonucunda kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/289 Esas, 2022/101 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.