Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2011/4150 E. 2012/33068 K. 04.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/4150
KARAR NO : 2012/33068
KARAR TARİHİ : 04.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyeti

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar … ve … hakkında verilen hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında kasten genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçuna ilişkin temyiz incelemesinde;
Mahkemece hükümde “…sanığın suçtan pişmanlık duyduğuna dair bir gözlemimiz bulanmadığından…” denilerek 5271 sayılı CMK’nin 231/6-b maddesindeki takdir hakkının kullanıldığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında olası kastla hayati tehlikeye neden olacak şekilde kasten yaralama suçana ilişkin temyiz incelemesinde;
Yaralama suçundan dolayı yasa maddelerinin uygulanması sırasında öncelikle 5237 sayılı TCK’nin 86. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan 61/1-2-4-5 maddelerinde belirtilen şekle ve sıraya göre önce olası kast daha sonrada artırım ve indirime ilişkin maddelerin tatbik edilmesi suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, bir artırım maddesi olan 87/1-d ‘ye göre artırım yapıldıktan sonra sonucuna göre 87/1-son maddesinin uygulanması gerektiği halde cezanın doğrudan 87/1-son maddesine göre 5 yıl olarak belirlenmesi temyiz edenin sıfatı gereği bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesindeki atıf TCK’nin 86. maddesine yönelik olduğundan, şikayetçide hayati tehlikeye ve kemik kırığına neden olan yaralanmadan dolayı sanığın sadece en ağır cezayı gerektiren 87/1.d-son maddesiyle sorumlu tutulabileceği, ayrıca 87/3. maddesi uyarınca cezada arttırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekildeki uygulamayla sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince hükümden 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesine göre arttırım yapılmasına ilişkin hüküm fıkrasının çıkarılması ve sonuç cezanın 2 yıl 6 ay olarak belirlenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/10/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.