YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3282
KARAR NO : 2023/5306
KARAR TARİHİ : 14.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/388 E., 2022/424 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli ve 2014/298 Esas, 2015/424 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli ve 2014/298 Esas, 2015/424 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 22.09.2021 tarihli ve 2021/7508 Esas, 2021/12638 Karar sayılı kararı ile; sanık savunmasında müştekinin kendisine hakaret etmesi üzerine kavganın başladığını beyan etmesi karşısında bu hususun müşteki ve tanıklara sorularak ilk haksız haraketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi, bu hususun tespit edilememesi halinde, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması, iddianamede talep edilmediği halde ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi uygulanarak savunma hakkının kısıtlanması, sanık hakkında bu madde uyarınca cezanın doğrudan 5 yıla çıkarılması suretiyle aynı Kanunun 61 … maddesine aykırı davranılması, aynı Kanunun 53 üncü maddesinin yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2021/388 Esas, 2022/424 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, meşru savunmaya, suç vasfına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü …’in …’den … Termal Otel’e doğru yanında çalışmakta olduğu …’in aracı ile beraberlerinde … ve … isimli çalışanlar ile birlikte iş için yola çıktıkları, olay yerine varmadan öncesinde …’ın araç içerisinde …’i görmesi üzerine işaret yaparak aracı durdurduğu, araçtan inmelerine müteakip o esnada …’ın …’e hitaben sokak ortasında “yavşak niye lan benim paramı ödemiyorsun” şeklinde alenen hakaret ettiği, …’in de “asıl senin bana borcun var” şeklinde cümleler sarf ettiği, daha sonra tartışmanın büyümesi üzerine birbirlerine tekme ve yumruklar ile vurmaya başladıkları, kavga esnasında sanık …’in mutfak bıçağını cebinden çıkartarak …’ın karnına sapladığı, olayın akabinde sanık …’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandığı, katılan …’ın ise hayati tehlike geçirecek derecede yaralandığı anlaşılmıştır.
Sanığın eyleminin hukukî değerlendirilmesi yönünden; olay günü yaşanan kavgada tarafların birbirlerine tekme ve yumruklar ile vurmaya başladıkları, kavga esnasında …’in bıçağı cebinden çıkartarak …’ın karnına saplaması ile …’ın hayati tehlike geçirecek derecede yaralandığının anlaşıldığı, sanığın üzerine atılı kasten yaşamı tehlikeye sokan duruma neden olacak derecede silahla yaralama suçunu işlediği kabul edilmiştir.
Haksız tahrik yönünden; ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemediğinden sanık lehine 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılan beyanları, adli tıp raporu, tutanaklar ve adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamına göre; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine hesap hatası sonucu “2 yıl 13 ay 15 gün” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştirildiği tespit edilemediğinden belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanığın eyleminin meşru savunma koşullarını taşımadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2022 tarihli ve 2021/388 Esas, 2022/424 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.09.2023 tarihinde karar verildi.