YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/259
KARAR NO : 2023/4908
KARAR TARİHİ : 07.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/318 E., 2022/174 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/2530 Esas sayılı dosyası ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır.

2.Büyükçekmece 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2012 tarihli, 2009/969 Esas, 2012/687 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturabileceğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

3.Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2014 tarihli, 2012/255 Esas, 2014/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2014 tarihli, 2012/255 Esas, 2014/22 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli ve 2016/5667 Esas, 2020/2536 Karar sayılı kararı ile ” Olay günü dokuz yaşındaki mağdurenin kolundan tutan sanığın pantolonundan çıkardığı cinsel organına bakmaya zorlaması şeklindeki bedensel temas içeren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesi 2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek cinsel taciz suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,kabule göre de; Mağdurenin velisi olan müşteki Adem’in 08.02.2013 tarihli celsede sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, değişen suç vasfına göre cinsel taciz suçundan görülen kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, ” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli, 2021/318 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 inci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası sanığın kazanılmış hakkı gözönünde bulundurularak 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

6.Sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itirazı sonucunda itirazın kabulü ile kararın kaldırılarak; Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli, 2021/318 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 inci maddesi ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası sanığın kazanılmış hakkı gözönünde bulundurularak 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Yargıtay kararında kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen mahkemece sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Okuldan eve dönen mağdureyi takip ederek asansöre binmekte olan mağdurenin kolundan tutan sanığın pantolonundan çıkardığı cinsel organına bakmaya zorlaması olayında,
Mahkemece; ” Yargıtay’ın bozma kararına uyularak sanığın olay tarihinde 12 yaşından küçük mağdura yönelik sarkıntılık düzeyinde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği kanaatiyle TCK’nın 103/1-2.cümlesi uyarınca cezalandırılmasına ve kazanılmış haklarının gözetilmesi ile şartları oluşan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması yönünde karar verildiği, karara sanık müdafiinin itirazı üzerine inceleme yapan Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nce sanık hakkında HAGB kararı verilmesinin sanığın aynı hukuki hatadan iki kez yararlanması sonucunu doğurması nedeniyle sanık müdafiinin itirazının kabulü ile mahkememiz kararının kaldırılmasına karar verildiği, dosyanın yeniden alınması ile HAGB kararının kaldırılmasına ilişkin kesin karar doğrultusunda sanık hakkında kazanılmış hakları da gözetilerek TCK’nın 103/1-2.cümlesi ile takdiri indirim uygulanmak suretiyle sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama süresindeki işelemlerin usül ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli, 2021/318 Esas, 2022/174 Karar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.