YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6154
KARAR NO : 2023/3666
KARAR TARİHİ : 31.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/542 E., 2015/65 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; mağdure …’in 30.10.2014 tarihli dilekçesinde sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdure vekilinin kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2013/542 E, 2015/65 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.09.2018 tarihli 14-2015/188226 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında yargılama görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olması sebebiyle görevsizlik kararı verilip dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek sanık hakkında hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
Mağdure vekilinin temyiz istemi reddedildiğinden temyiz sebeplerine yer verilmemiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece ”Sanık savunması, müşteki ve mağdur beyanı ile tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı içeriğine göre: Sanık … *** ile şikayetçi … ***’in nikahsız olarak birlikte yaşadığı, mağdure …’in ise … ***’in kızı olduğu, her ne kadar mağdure …’in hazırlık aşamasında vermiş olduğu beyanında sanığın işletmekte olduğu dükkanda çalıştığını, olay günü sabah dükkana gittiğini, sanığında geldiğini, kendisine uykun varsa git arkaya yat dediğini, bunun üzerine arka kısımda bulunan çekyata yüz üstü yattığını, daha sonra sanığın kendisinin bacaklarını ve kollarını okşaması ile uyandığını, bu sırada içeriye teyzesi …’nin girdiğini, onun bu olayları gördüğünü beyan etmiş ise de; tanık … hazırlıkta alınan beyanında; Olay günü ablasını ziyaret etmek amacıyla eniştesinin çalıştırdığı dükkana gittiğini, dükkana gittiğinde eniştesini yeğeninin üzerine eğilmiş vaziyette gördüğünü, herhangi bir şekilde bir temasını görmediğini, sadece yeğeninin boyun kısmına ağzı gelecek şekilde eğilmiş olduğunu, elbiselerinin üzerilerinde olduğunu, bu durumu yeğenine sorduğunda kendisine teyze bu sapık, beni sevdiğini söylüyor, pantolonumun düğmesini açmaya çalışıyordu sen geldiğinde dediğini ancak sanığın bu şekilde bir eylemine tanık olmadığını beyan etmiştir. Mağdurenin mahkememizde alınan beyanında; erkek arkadaşı ile görüşmesine annesinin izin vermediğini, söz konusu olaydan bir gün önce yine annesinin erkek arkadaşı ile görüşeceğini öğrenmesi üzerine kendisine kızdığını ve vurduğunu, bunun üzerine evden kaçarak erkek arkadaşının yanına gittiğini ve birlikte dedesinin yanına gittiklerini, orada kaldıklarını, annesinin ve sanığın erkek arkadaşı ile görüşmesine izin vermedikleri ve sanık ile annesinin birlikte yaşamasını istemediği için sanık hakkında bu şekilde ifade verdiğini, sanığın kedisine karşı hiç bir olumsuz tutum ve davranışı olmadığını, bu konuda vicdan azabı çektiğini, sanıktan davacı ve şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmış olup, yapılan yargılamaya, toplanan delillere göre: Sanığın üzerine atılı müsnet suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmış olmakla sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar vermek gerekmiş” şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
2. Deliller; Sanık savunması, mağdure beyanları, tanık anlatımları, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı, sanığın sosyal ve mali durumunu gösterir yazı cevabından ibarettir.
IV. GEREKÇE
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Mağdure …’in 30.10.2014 tarihli dilekçesinde sanıktan şikâyetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mağdure vekilinin kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği mağdure vekilinin sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamış, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe aynı gerekçe ile iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteminin İncelemesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2013/542 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararında mağdure vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteminin İncelenmesinde
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2013/542 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
31.05.2023 tarihinde karar verildi.