YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/354
KARAR NO : 2023/7213
KARAR TARİHİ : 09.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/3 E., 2016/89 K.
SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mazgirt Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2013 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kamu davasın açılmıştır.
2.Mazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddenin ikinci fıkrası,62 nci, 50 nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddenin iki ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın temyiz istemi suçun unsurlarını oluşmadığına çeperle çevrili yerin her ne kadar yol olduğu tespit edilse de 40 yıldır bu şekilde kullanıldığından yol vasfını kaybettiğine, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, yapmış olduğu tecavüze son verdiğine bu sebeple hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine, vesaireye ilişkindir.
Sanık … Arslan’ın temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç kastının bulunmadığına, suça konu kümesi yaptığı yerin kendisine ait olduğunu, sandığına tecavüzü öğrenince kümesi yıktığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.
Sanık …’ün temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlediğini gösterir delil bulunmadığına, hakkında hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine şartları taşıdığına, beraat etmesi gerektiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanıkların Kızılcık Köyü tüzel kişiliğine ait yola bahçe duvarı, kümes vs yaparak tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1.Sanıklar Mustafa Arslan ve … hakkında verilen hükümlerin incelemesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan ” … kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış… ” ibaresinin “… seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmesi nedeniyle kararlar hukuka aykırı bulunmuştur.
2.Sanık … hakkında verilen hükmün incelemesinde;
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.12.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mazgirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.