YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/2459
KARAR NO : 2023/4786
KARAR TARİHİ : 05.09.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2944 E., 2020/27 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 03.01.2020 tarihli ve 2018/2944 Esas, 2020/27 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin yokluğunda verilen ve 16.01.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı, kanunî süre içerisinde sunduğu temyiz dilekçesiyle temyiz etmiş ise de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde dosyaya özgüleştirilen bir gerekçe olmadığı, bu yönüyle tesis edilen hükme münhasır herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği anlaşılmakla, Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.09.2023 tarihinde karar verildi.