YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5073
KARAR NO : 2023/5086
KARAR TARİHİ : 12.09.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/461 E. 2023/349 K.
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adalar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2023 tarihli, 2022/425 Esas, 2023/8 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci
maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri ile 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına,
2. Kararın sanık müdafii, mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli, 2023/461 Esas, 2023/349 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, takdiri indirim hükümlerinin uygulamaması ile bu hususa dair bildirilen gerekçenin hukuka aykırı olduğuna, kamera kaydına ilişkin yeterli inceleme yapılmadığına, mahkumiyete yeter somut delil olmadığına, görüntülerin kesik kesik şekilde mahkemeye sunulduğuna, mağdurenin karşı koymadığına, mağdure ve sanığın evde kamera olduğunu bilmediklerine, akıl sağlığı yerinde olan mağdurenin şikayetçi olmadığına, şikayet yokluğundan davanın düşürülmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın kendini savunamayacak durumda ve annesi olan mağdureye yönelik cinsel saikle kalçasını okşamak, mağdureyi öpmek suretiyle işlediği cinsel saldırı suçunun sübuta erdiği, sanığın eyleminin ani olmayıp ve kesik bir hareketin ötesinde devam etmesi nedeniyle sarkıntılık boyutunu aştığı, olay anını gösterir video görüntüleri, tanık anlatımları, sanığın itibar edilen soruşturma aşamasındaki savcılık ifadesinde ve sorguda videoda yer alan kişinin kendisinin olduğuna dair beyanları ile kabul edilmiş, sanığın yargılama sürecindeki pişmanlık göstermeyen davranışları, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde bir daha suç işlemeyeceği yönünde yeterli vicdani kanıyı oluşturacak düzeyde pişmanlığı ya da davranışları gözlenmediğinden hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinde düzenlenen indirim hükümlerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına dair karar verildiği görülmüştür.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan hallerden birinin gerçekleşmesi halinde suçun şikayete tabi olmadığı anlaşıldığından kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli, 2023/461 Esas, 2023/349 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adalar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.09.2023 tarihinde karar verildi.