YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2533
KARAR NO : 2023/5513
KARAR TARİHİ : 20.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/179 E.,2022/283 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Hükmün sanık ve müdafiinin yüzüne karşı verildiği, sanığın 23.11.2022 tarihli dilekçesi ile sanık müdafiinin 27.09.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra temyiz ettikleri anlaşılmış ise de hüküm fıkrasında temyiz süresinin bir hafta yerine 15 gün olarak gösterildiği mahkemenin yanıltmasından sanığın yararlanacağı kabul edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli ve 2012/402 Esas, 2013/474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrası (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2013 tarihli ve 2012/402 Esas, 2013/474 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 14.09.2015 tarihli ve 2015/5486 Esas, 2015/25320 Karar sayılı kararı ile “sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/179 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrası (a) ve (e) bentleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiğine, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun kardeş oldukları, olay günü aralarındaki arazi anlaşmazlığı nedeni ile tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanık …’in elindeki balyoz ile mağdurun kafasına vurarak yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Mağdur ve tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.
4. Mağdur hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike soktuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı ve kırığın hayat fonksiyonlarına etkisinin orta(2) derecede olduğu bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak tesis edilen 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Esas No: 2023/2533
08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, meşru savunma şartlarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sonuç ceza miktarı itibarıyla lehe olan erteleme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve seçenek yaptırımlara çevirme şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2021/179 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.09.2023 tarihinde karar verildi.