YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4470
KARAR NO : 2023/4722
KARAR TARİHİ : 04.09.2023

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2014 tarihli ve 2013/286 Esas, 2014/178 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan lehe kanun değerlendirmesi yapılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebebi
Mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, kalabalık okul ortamında cinsel istismar eyleminin gerçekleşmesinin mümkün olmadığı, yerel mahkeme gerekçesinde objektif değerlendirme yapılmadığı, ruh sağlığına ilişkin adli tıp raporu içeriğinin yetersiz olduğu, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair dosyada şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyizi
Süre tutum dilekçesinde usul ve kanuna aykırı olduğu belirtilen karara karşı gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde mağdureyi boş bir sınıfa götürerek zorla cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürtmek ve mağdurenin cinsel bölgelerini ellemek suretiyle üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği Mahkemece kabul edilmiştir. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan 17.07.2013 tarihli rapor dikkate alındığında mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun’un ilgili 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ruh sağlığı bozulması nedeniyle cezanın on beş yıldan aşağı olamayacağı, 6545 sayılı Kanun değişikliği ile ilgili maddede ruh sağlığının bozulması uygulaması kalktığı belirlenerek suça sürüklenen çocuğun lehine olması nedeniyle değişiklik sonrası kanun hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır.

2. Deliller; suça sürüklenen çocuk savunması, mağdure ile annesi olan katılan …’nin beyanları, tanık anlatımı, doktor raporu, dosya içerisinde bulunan fotoğraf ve mesaj kayıtları, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesinden alınan 17.07.2013 tarihli rapor ile kolluk kuvvetlerince tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.

IV. GEREKÇE
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle İzmir 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2014 tarihli ve 2013/286 Esas, 2014/178 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.09.2023 tarihinde karar verildi.