YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15176
KARAR NO : 2023/2630
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1068 E., 2022/1121 K.
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2021/250 Esas, 2022/159 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/1068 Esas, 2022/1121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin Temyiz İstemleri
Sanığın mağdura yönelik olarak atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine dair dosya kapsamında kendisinde şizofreni denilen akıl hastalığı bulunduğu raporlarla sabit olan mağdurun aşamalardaki hastalığından dolayı itibar edilmemesi gereken soyut ve çelişkili beyanları haricinde sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
III.OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince dava konusu olayın; “Katılan mağdur ile sanığın aynı köylü oldukları, suç tarihinde katılan mağdurun Sorgun ilçesinden gezinirken sanığı gördüğü, sonrasında beraber … Kıraathanesi adlı yere gittikleri, burada beraber çay içtikleri, çay içerken katılan mağdurun kalacak yeri olmadığını sanığa söylediği, sanığın da katılan mağdura kendisinde kalabileceğini söylediği ve sanık ile katılan mağdurun birlikte sanığın ikametine gittiği, ikamette sanık ile katılan mağdurdan başka kimsenin olmadığı, sanığın ikamette katılan mağdrua hitaben “bana bir kere ver birşey olmaz bir kere arkanı yapayım” dediği, katılan mağdurun cinsel ilişkiyi kabul etmediği, ancak sanığın katılan mağdura pantolonunu çıkar ve eğil dediği, katılan mağdurun direnmesine rağmen sanığa engel olamadığı ve sanıktan korktuğu için sanığın söylediklerini yaptığı, sanığın cinsel organını katılan mağdurun anüsüne soktuğu ve anüsüne boşaldığı, sonrasında katılan mağdurun temizlenmek için tuvalete gittiği, daha sonra da ikametten sanığa haber vermeden ayrıldığı ” şeklinde gerçekleştiği kabul edilmiş,
2. Yine Mahkemece “30.01.2019 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığına ait raporunun sonuç bölümünün 4.b kısmında; ‘Düşük yoğunluktaki allelleri değerlendirmeye müsait olmayan erkek genotipte DNA profili tespit edildi. Tespit edilen DNA profilinin, … ***’a ait DNA profili ile UYUMLU OLDUĞU belirlendi.’ hususuna yer verildiği, yine aynı raporun 5.b kısmında; ‘Birden fazla şahsa ait karışım (mix) DNA profili tespit edildi. Tespit edilen karışım (mix) DNA profilinin, … ***’a ait DNA profilini ve raporumuzun sonuç kısmı 3 nolu maddesinde belirtilen erkek şahsa ait DNA profilini BİRLİKTE İÇERDİĞİ belirlendi.’ şeklinde belirtildiği, katılan mağdurun vücudundan sürüntünün alındığı yer itibarıyla şüpheliye ait DNA’nın buraya bulaşmasının hayatın olağan akışı içerisinde mümkün olmadığının anlaşılması, dosya kapsamından katılan mağdurun sanığa iftira atmasını gerektirir bir durumun bulunmadığının anlaşılması, katılan mağdurun beyanlarının dosya kapsamıyla ve dosya kapsamında alınan raporlarla uyumlu olduğunun anlaşılması, katılan mağdurun beyanlarına itibar edilip edilemeyeceğine ilişkin alınan raporda beyanlarına itibar edilebileceğinin belirtilmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmeyerek eylemi sabit kabul edilmiş, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 20.04.2021 tarihli raporunda söz konusu fiile karşı mağdurun ruhsal yönden fiile mukavemet etmesine engel teşkil edecek düzeyde akıl hastası olduğu belirtildiğinden sanığın atılı suçu beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kişiye karşı işlediği anlaşılmıştır.” gerekçesine binaen sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan yukarıda “HUKUKİ SÜREÇ ” başlığı altındaki 1. nolu kısımda yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV.GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/1068 Esas, 2022/1121 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.