YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3512
KARAR NO : 2023/7437
KARAR TARİHİ : 12.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/222 E, 2015/442 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2014 tarihli iddianamesi ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 01.10.2015 tarihli kararı ile şikayetçiye yönelik eylemi nedeni ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrasının, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri;
1. Kararın usûl ve Yasa’ya aykırı olduğuna,
2. Sanık hakkında verilen cezada etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği nedenlerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın,aynı işyerinde çalıştığı şikayetçiye ait Denizbank A.Ş’den verilme banka kartını alarak bu kartla şikayetçinin bilgisi ve rızası olmaksızın Denizbank ATM’sinden toplamda 300,00 TL para çekmek suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
A. Cumhuriyet savcısının 1 nolu Temyiz Sebebinin İncelenmesinde;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın,aynı işyerinde çalıştığı şikayetçiye ait Denizbank A.Ş’den verilme 6019 ….3318 nolu banka kartını alarak bu kartla şikayetçinin bilgisi ve rızası olmaksızın Denizbank ATM’sinden sırasıyla 200,00 TL ve 100,00 TL olmak üzere toplamda 300,00 TL nakit çekim gerçekleştirdiği,şikayetçinin banka kartıyla para çekmek için ATM’ye gittiğinde hesabında yetersiz bakiye bulunduğunu öğremesi üzerine olaydan haberdar olduğu ve şikayetçinin zararının soruşturma aşamasında giderildiği iddia olunan somut olayda;
Her ne kadar sanık savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek şikayetçinin banka kartıyla ATM’den para çekmediğini kendi banka kartıyla aynı ATM’den para çekim işlemi yaptığını beyan etmişse de;olay günü suça konu kartın kullanıldığı Ataşehir Memorial ATM’nin saat 16:00-18:00 arasındaki zaman dilimine ait kamera görüntülerinde işlem yapan şahsın sanık olduğunun tespit edilmesi,Denizbank A.Ş’nin 02.06.2014 tarihli yazısında;sanığın kendi adına olan ve Denizbank A.Ş’den verilme 4603 ….9134 nolu banka kartıyla herhangi bir işlem yapmadığının belirtilmiş olması, şikayetçinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları ve şikayetçinin sanığa suç isnat etmesi için aralarında herhangi bir husumet bulunmaması karşısında sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik bulunduğu anlaşılmış ve üzerine atılı başkasına ait banka ve kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği sabit görülmüş ve Cumhuriyet savcısının 1 nolu temyiz sebebi reddedilmiştir.
B. Cumhuriyet savcısının 2 nolu Temyiz Sebebinin İncelenmesinde;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun’a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, aşağıda belirtilen bozma gerekçeleri dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
1. Şikayetçinin mahkeme huzurunda 04.06.2015 günlü celsedeki beyanında;olay tarihinden 3 gün sonra sanığın abisi olduğunu belirten şahsın suça konu karttan çekilen 300,00 TL paranın işyerine bırakıldığını ve herhangi bir zararının olmadığına dair beyanından, banka kartından çekilen nakit bedelinin şikayetçiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında; müştekinin zararının soruşturma aşamasında giderildiği ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin beşinci fıkrası delaletiyle aynı Yasa’nın 168 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ”15.12.2012” yerine ”03.01.2013” olarak gösterilmesi nedenleriyle Cumhuriyet savcısının 2 nolu temyiz istemi yerinde görülmüş ve kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 01.10.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının,Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.