YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10900
KARAR NO : 2023/4100
KARAR TARİHİ : 12.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/327 E., 2014/428 K.
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, cinsel taciz
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî düzeltilerek onama
Sanık … hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hüküm yönünden; hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2014 tarihli ve 2013/327 Esas, 2014/428 Karar sayılı kararı ile sanık …’ün katılan sanığa yönelik yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar vermek suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılan sanık …’ın katılan mağdureye cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Sanık … Müdafii Temyiz İsteğinde
Özetle; sanık … lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğunu, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık … lehine Hazine tarafından maktu vekalet ücretine karar verilmemesinin hatalı olduğunu, kararın bozulmasını talep etmiştir.
B. Katılan Mağdure Vekili Temyiz İsteğinde
Özetle; nihai kararı temyiz ettiklerini beyan etmiştir.
III. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde
Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşıldığından, anılan hükümlere yönelik temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Sanık … Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.09.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
3. Anılan nedenle düzeltilerek onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kasten Yaralama ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan sanık … müdafiinin anılan hükümlere ilişkin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık … Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmnesinde
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2014 tarihli ve 2013/327 Esas, 2014/428 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile katılan sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sıyılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.06.2023 tarihinde karar verildi.