Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2009/24510 E. 2012/8565 K. 07.03.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/24510
KARAR NO : 2012/8565
KARAR TARİHİ : 07.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) CMK 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer almayan TCK 58. maddesinin uygulanması,
2) 5237 Sayılı TCK.nın 87/3.maddesinin, 19/12/2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4.maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olduğu, 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile yapılan değişiklikle, kemik kırığı oluşacak şekilde meydana gelen yaralamalarda, temel cezanın TCK’nın 86/1. maddesine göre belirlenip kırığın hayat fonksiyonlarına etkisine göre TCK’nın 87/3 maddesi gereğince yarısına kadar artırılabileceğinin düzenlendiği, buna göre yasa değişikliğinden önceki ve sonraki yasal düzenlemelerin eyleme uygulanıp, elde edilecek sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde doğrudan, değişiklikten sonraki yasa maddelerinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
3) Hükümde kemik kırığı nedeniyle artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin TCK 87/3 yerine, 87/1-d olarak yanlış yazılması,
4) Tekerrüre esas alınan Bahçe Asliye Ceza Mahkemesinin E.2000/95-K.2001/25 sayılı ilamı ile sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunda 765 sayılı TCK’nın 404/2, 59/2, 647 sayılı yasanın 4. maddeleri uyarınca neticeten 912.000.000 TL ağır para cezasına mahkum edildiği, kararın 08/07/2003 tarihinde infaz edildiği, 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı yasa ile değişik 191. maddesine göre kullanmak için uyuşturucu madde bulunduranlar hakkında tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunacağının, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uygun davrananlar hakkında da düşme kararının verileceğinin düzenlendiği anlaşılmakla 5237 sayılı yasanın 7/2 maddesi uyarınca önceki mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.