YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/16136
KARAR NO : 2023/1923
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/489 E., 2022/204 K.
SUÇLAR : Resmî belgede sahtecilik, hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.12.2010 tarihli ve 2010/49266 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık … hakkında 02.12.2010 günü saat 15.42 sıralarında gündüz vakti katılanın dairesinin ahşap olan giriş kapısını kanırttırmak sureti ile içeriğe girerek hırsızlık yapması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 151/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca kamu davasının açıldığı,
2- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2011 tarihli ve 2010/50492 soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık … ve … hakkında 02.12.2010 günü saat 15.42 sıralarında gündüz vakti katılanın konutunun bulunduğu yere sahte plaka taktıkları araç ile gelerek katılanın dairesinin ahşap olan giriş kapısını kanırttırmak sureti ile içeriğe girerek hırsızlık yapmaları nedeniyle sanık … yönünden 5237 sayılı Kanun’un 204/1, 53, 58. maddeleri uyarınca sanık … yönünden aynı Kanun’un 142/1-b, 39, 204/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca kamu davasının açıldığı,
3- İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2011 tarihli ve 2010/769 Esas, 2011/18 Karar sayılı kararıyla 2010/769 Esas sayılı dosya ile 2011/7 sayılı dava dosyanın fiili ve hukûki irtibatlı bulunduğundan birleştirilmesine karar verildiği,
4- İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2013 tarihli ve 2011/7 Esas, 2013/178 Karar sayılı kararıyla sanık … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun’un 116/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 39 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık … hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği,
5- İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2013 tarihli ve 2011/7 Esas, 2013/178 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanıklarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 25.06.2018 tarihli ve 2015/12643 Esas, 2018/7986 Karar sayılı ilamında;
” Sanık …’in hakkında mala zarar verme suçundan 29.04.2013 tarih ve 2011/7 E. – 2013/178 K. sayılı ek karar ile kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
I- Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan 29.04.2013 tarih ve 2011/7 E. – 2013/178 K. sayılı ek karar ile kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın diğer müdafii Av. …’na 16/05/2013 günü tebliğ edilen hükmü, yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 24/05/2013 günü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
III- Sanıklar … ve … hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan, sanık … hakkında hırsızlık suçundan, sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmalığının ihlali suçlarından, sanık … hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Elektronik ortamda UYAP – MERNİS’ten alınan 20/04/2015 tarihli nüfus kayıt örneğinde, sanık …’ın hükümden sonra 25/02/2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sanık …’in savunmasında atılı suçları işlemediğini beyan etmesi, dosya içeriğine ve UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde … 5 No.lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçları işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
3- Gerçek plakası … olduğu tespit olunan araç üzerinde takılı bulunan … no’lu plakadaki mühürlerin sahte ya da başka bir araca ait gerçek plaka olup olmadığının tespiti bakımından konusunda uzman bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre sanıklar … ve …’in hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile sanıkların resmî belgede sahtecilik suçundan yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
4-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık …’in diğer sanık … ile birlikte önceden verdikleri karar uyarınca müştekiye yönelik hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri gözetilerek sanık … hakkında ek savunma hakkı da tanınarak TCK’nın 37/1. maddesi yerine koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık … müdafii, sanıklar … ve …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ” karar verildiği,
6. İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2018/489 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararıyla sanıklar … ve … hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine, … hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteminin sanıklar … ve … hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet kararının verilmesi gerektiğine,
Sanık … ve sanık … müdafiinin temyiz isteminin hırsızlık suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulmasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Sanıklar … ve … ‘ın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun’un 204/1. maddesinde öngörülen resmî belgede sahtecilik suçu ile sanık …’in gündüz vakti katılanın konutunun kapısını zorlayarak içeriye girip suça konu eşyaları çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık aslî zamanaşımı süresinin, süreyi kesen son işlem olan 25.04.2013 tarihli mahkûmiyet kararından hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2018/489 Esas, 2022/204 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin, sanık … ve sanık … müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.