YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18417
KARAR NO : 2013/26794
KARAR TARİHİ : 26.06.2013

Kasten yaralama suçundan sanık …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2-3-a, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 … hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 50/1 -f maddesi gereğince cezasının 1 ay 7 … süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesine dair Safranbolu Sulh Ceza Mahkemesinin 25/04/2012 tarihli ve 2011/149 esas, 2012/48 sayılı kararını müteakip yeniden değerlendirme yapılması talebi üzerine, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86/2-3-a, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemece verilen 12/12/2012 tarihli ve 2011/149 esas, 2012/48 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 25.04.2013 tarih ve 2013/6759-27214 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.05.2013 tarih ve 2013/156026 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,
1- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmemesinde,
2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/2. maddesinde “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez “hükmünün yer alması, aynı Kanun’un 86/2. maddesinde hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmüş bulunması karşısında, sanık hakkında tayin olunan 2 ay 15 … hapis cezasının adlî para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;Safranbolu Sulh Ceza Mahkemesinin 12.12.2012 tarih ve 2011/149 esas,2012/48 sayılı ek kararının 1 nolu bozma talebi yönünden;5271 sayılı CMK’nun 309/4.maddesinin ( a ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, (2) nolu bozma talebi yönünden aleyhe sonuç doğurmamak üzere BOZULMASINA, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.